Mark is 30 jaar en heeft een overtuiging die niet iedereen deelt: hij is trots op zijn uitkering en vindt werken zonde van je tijd. “Waarom zou je jezelf kapotwerken voor een baas, als je ook gewoon kunt leven zonder al die stress?”
Die uitspraak is niet voor iedereen te begrijpen, maar voor Mark is het de realiteit. Hij ziet zijn uitkering niet als iets om zich voor te schamen, maar juist als een manier om te genieten van het leven zonder de verplichtingen die een baan met zich meebrengt.
“Het voelt goed om gewoon tijd te hebben voor mezelf, zonder dat ik me elke ochtend in de spits moet haasten naar een kantoor. Ik ken mensen die werken van negen tot vijf, en ze klagen alleen maar over hoe uitgeput ze zijn.
Ze maken zich zorgen over hun deadlines, collega’s of salaris. Ik denk dan alleen maar: waarom doe je het jezelf aan?” Voor Mark is het leven met een uitkering een bewuste keuze. Hij benadrukt dat hij slim met zijn geld omgaat en zelfs geld opzij zet voor extraatjes zoals een vakantie of een nieuw gadget.
Mark werkte vroeger in de horeca, maar na een burn-out besloot hij dat het anders moest. “Die ervaring opende mijn ogen. De werkdruk, het gebrek aan tijd voor jezelf…
Ik zag in dat ik dat niet de rest van mijn leven wilde doen. Ik werd op een gegeven moment zo moe van het constante gerend. Het was gewoon niet vol te houden.” Sindsdien leeft hij van een uitkering en geniet hij van de rust die het met zich meebrengt.
Hij begrijpt dat mensen zijn keuze niet altijd snappen. “Sommige mensen vinden het lui, of ze denken dat je niet wil bijdragen aan de maatschappij. Maar ik zie het zo: als je een uitkering hebt, dan is dat een recht. Je betaalt in Nederland belastingen voor sociale vangnetten zoals deze.
Waarom zou ik dan niet profiteren van dat systeem?” Hij lacht als hij eraan toevoegt: “Eigenlijk zijn de mensen die werken, de mensen die niet slim bezig zijn. Ze werken voor hun geld, terwijl ik gewoon geld krijg en nog tijd overhoud ook!”
Hoewel hij vaak negatieve reacties krijgt, laat Mark zich er niet door uit het veld slaan. “Mensen zeggen soms dat het oneerlijk is, of dat ik de boel oplicht. Maar waarom? Ik houd me aan de regels. Ik leef mijn leven zonder dat ik anderen lastigval.
Ik begrijp wel dat het beeld van de ‘luie uitkeringstrekker’ bij veel mensen leeft, maar dat is niet hoe ik mezelf zie. Ik zie mezelf als iemand die heeft geleerd om slim met zijn tijd om te gaan.”
Voor Mark is tijd de waardevolste valuta die er is. “Je hebt maar één leven. Waarom zou je dat verspillen aan werken? De meeste mensen komen uitgeblust thuis, eten wat, gaan naar bed en beginnen de volgende dag weer opnieuw. Ik heb juist de vrijheid om mijn dagen in te delen zoals ik wil.
Of ik nu een boek wil lezen, een lange wandeling wil maken, of gewoon lekker op de bank wil hangen – ik kan het allemaal doen zonder me zorgen te maken over werkverplichtingen.”
Mark voelt zich dan ook niet schuldig over zijn uitkering. “Sommige mensen kijken me aan alsof ik de boel oplicht, maar dat zie ik niet zo. Ik gebruik gewoon de middelen die er zijn om een leven te leiden zonder de stress die werk met zich meebrengt. En zolang ik dat kan, blijf ik het doen.”
Volgens Mark is zijn leven op dit moment precies zoals hij het wil hebben: rustig, zonder de druk van deadlines en verplichtingen. “Voor mij is het simpel: werken is zonde van je tijd als je ook gewoon kunt leven zonder al die ellende. Ik ben blij met de keuze die ik heb gemaakt. Ik heb tijd om mezelf te ontwikkelen, zonder dat een baas mij vertelt wat ik moet doen.”
Zijn boodschap aan anderen die elke dag naar hun werk gaan? “Kijk goed naar je leven en vraag jezelf af: is dit echt hoe ik mijn tijd wil besteden? Want uiteindelijk is tijd het enige wat je echt bezit.”
