Cato en haar vriend Ricardo verdienen samen meer dan een ton per jaar, maar toch lukt het hen niet om te sparen. Ze wonen in een gezellig huis in een rustige buurt en hebben beiden een goede baan.
Cato werkt als marketingmanager bij een groot bedrijf en Ricardo is IT-specialist. Ondanks hun comfortabele inkomen van ruim 100.000 euro per jaar, ervaren ze voortdurend financiële stress. “Het voelt soms alsof we in een bodemloze put geld gooien,” zegt Cato met een zucht.
Elke maand begint hetzelfde: hun salaris wordt gestort en direct vliegen de uitgaven hen om de oren. “We hebben eigenlijk geen idee waar al dat geld naartoe gaat,” geeft Cato toe. Wat opvalt is dat hun grootste kostenpost de boodschappen zijn.
Ze geven ongeveer 1.500 euro per maand uit aan eten en drinken. “We vinden het belangrijk om gezond te eten, dus we kopen vaak biologische producten. Maar daarnaast vinden we het ook gezellig om af en toe uit eten te gaan of luxe producten in huis te halen, zoals dure wijn of bijzondere kazen,” legt Ricardo uit.
Naast de boodschappen zijn er andere kosten die flink oplopen. Zo hebben ze allebei een auto, wat noodzakelijk is omdat ze niet in de stad wonen en met het openbaar vervoer moeilijk op hun werk kunnen komen.
“Elke maand zijn we honderden euro’s kwijt aan benzine en onderhoud. En dan heb ik het nog niet eens over de verzekeringen,” zegt Cato. “We willen graag comfortabel leven, maar soms vraag ik me af of we niet iets te comfortabel zijn geworden.”
Een ander probleem waar ze tegenaan lopen, is de verleiding van luxe artikelen en gadgets. “Ricardo houdt van de nieuwste snufjes,” lacht Cato. “Hij koopt regelmatig nieuwe technologie, zoals de nieuwste smartphone of een slimme thermostaat.
Ik geef zelf graag geld uit aan kleding en beautyproducten. Het voelt op dat moment als een beloning voor al het harde werken, maar uiteindelijk stapelt het zich op.” Ricardo knikt instemmend: “Ik weet dat het niet nodig is, maar soms voelt het alsof we het verdienen, omdat we zo hard werken. Alleen komt dat gevoel elke maand weer terug.”
Wat ze het meest frustreert, is dat er geen grote, duidelijke uitgaven zijn waar ze op kunnen besparen. “We hebben geen dure hobby’s en maken geen verre reizen,” vertelt Cato. “Onze vakanties zijn meestal dichtbij huis, in Nederland of net over de grens. Toch gaat het geld altijd op. Het is alsof het tussen onze vingers door glipt.”
Ondanks hun hoge inkomen blijft er dus aan het einde van de maand niets over om te sparen. “Het is zo frustrerend,” zegt Cato.
“We willen graag een buffer opbouwen voor de toekomst, maar het lukt gewoon niet. We hebben allebei geen extreem hoge vaste lasten, maar door al die kleine uitgaven, zoals een extra maaltijd afhalen, een keer extra tanken of weer een nieuw abonnement op een streamingdienst, gaat het geld snel op.”
Hun zoektocht naar een oplossing heeft ze inmiddels wel aan het denken gezet. “We hebben geprobeerd om een budget op te stellen, maar daar houden we ons gewoon niet aan,” bekent Ricardo. “Er komt altijd wel iets onverwachts tussendoor. De auto die gerepareerd moet worden, een kapotte wasmachine of een spontane avond uit met vrienden. Hoeveel je ook plant, je hebt niet overal controle over.”
Cato ziet het soms somber in. “Het voelt alsof we vastzitten in een patroon. We verdienen goed, maar kunnen het gewoon niet voor elkaar krijgen om te sparen. We willen een gezin stichten, maar hoe kunnen we dat doen als we nu al moeite hebben om rond te komen?”
De constante druk om geld te verdienen en de stress over de financiën begint zijn tol te eisen. “Het voelt alsof we continu achter de feiten aanlopen,” verzucht ze. “We doen alles wat ons is geleerd: een goede baan, hard werken, maar toch lijkt het niet genoeg.”
Ricardo is iets positiever: “Misschien moeten we gewoon leren om op een andere manier met geld om te gaan. We hebben gelukkig geen schulden, dat is een pluspunt. Maar we moeten echt beter leren plannen en bewuster worden van wat we uitgeven.
Ik denk dat het ook een kwestie is van prioriteiten stellen.” Cato stemt in, al blijft ze sceptisch: “Het is makkelijker gezegd dan gedaan. Maar ik weet dat we iets moeten veranderen, want zo doorgaan is niet houdbaar.”
Hun situatie is geen uitzondering. Steeds meer stellen met een goed inkomen worstelen met het opbouwen van een spaarpotje.
Hoge levensstandaarden, stijgende kosten voor basisbehoeften en de druk om “mee te doen” aan een luxe levensstijl, maken het moeilijk om financieel vooruit te komen. Voor Cato en Ricardo is de weg naar financiële rust nog een zoektocht, maar ze zijn vastberaden om een oplossing te vinden.
