Borstvoeding in het openbaar. Voor veel moeders een alledaagse bezigheid, voor anderen een bron van ongemak en kritiek. Melinda weet hier alles van. Ze koos ervoor om haar zoontje Joris altijd te voeden wanneer hij daar behoefte aan heeft, ongeacht de plek. Maar niet iedereen begrijpt die keuze, en dat voelt ze.
“Het begint al als ik Joris uit de kinderwagen haal,” vertelt Melinda. “Mensen kijken me aan alsof ik gek ben, alsof ik iets ongepast ga doen. Maar mijn kind heeft honger, en ik wil hem voeden. Wat is daar raar aan?”
Kritische blikken en ongemakkelijke momenten
Melinda probeert zich zo min mogelijk aan te trekken van de blikken die haar kant op komen als ze haar zoon aanlegt. Maar soms voelt ze de ongemakkelijkheid duidelijk in de lucht hangen. “Ik was laatst in een café en Joris begon te huilen.
Natuurlijk weet ik dat hij dan gewoon dorst heeft. Dus ik doe wat elke moeder zou doen: ik pak hem op en geef hem borstvoeding. Meteen zag ik een paar mensen elkaar aankijken en hun hoofd schudden.”
Het zijn juist die momenten die Melinda onzeker maken. “Ik weet dat ik niets verkeerd doe. Het is gewoon eten geven aan mijn kind.
Maar toch voel ik die schaamte opkomen omdat anderen zo moeilijk doen.” Ze denkt soms dat het misschien ligt aan hoe open ze is over het geven van borstvoeding. “Misschien had ik me meer moeten terugtrekken. Maar waarom eigenlijk? Ik ben toch gewoon een moeder die haar kind verzorgt?”
Social media maakt het niet makkelijker
De kritiek blijft niet alleen beperkt tot de echte wereld. Ook online krijgt Melinda weleens nare reacties. “Ik heb een keer een foto gedeeld waarop ik Joris voedde in het park.
Gewoon een mooi moment tussen moeder en kind, dacht ik. Maar de opmerkingen die ik kreeg, waren echt bizar. Mensen noemden het ‘vies’ en ‘ongepast’. Iemand zei zelfs dat ik mezelf wilde tonen onder het mom van moederschap. Dat deed echt pijn.”
Toch weigert Melinda om zich te verstoppen. “Ik ben niet de enige moeder die hiermee te maken krijgt. Er zijn zoveel vrouwen die zich schaam voelen terwijl ze gewoon hun kind voeden. Dat zou toch niet hoeven? Borstvoeding is het meest natuurlijke wat er is.”
Wat zeggen anderen?
Gelukkig staat Melinda er niet alleen voor. In een borstvoedingsgroep op Facebook krijgt ze steun van andere moeders die hetzelfde meemaken. “We delen verhalen en geven elkaar advies. Veel vrouwen herkennen die ongemakkelijke blikken in winkels of op het terras. Het is fijn om te weten dat ik niet alleen ben.”
Melinda merkt wel dat er steeds meer begrip komt, vooral van andere jonge moeders. Toch is er nog veel onbegrip, vooral van oudere mensen en mensen zonder kinderen. “Een oudere dame zei ooit tegen me: ‘In mijn tijd deed je dat thuis’. Maar tijden veranderen toch? We zijn nu veel meer in het openbaar met onze kinderen. Moeten we ons dan steeds maar terugtrekken?”
De kracht van zelfvertrouwen
Ondanks de kritiek blijft Melinda bij haar keuze. “Ik wil dat Joris opgroeit zonder schaamte. Hij moet weten dat eten, waar dan ook, iets normaals is.
Als ik nu toegeef aan die negatieve reacties, geef ik eigenlijk het signaal af dat borstvoeding iets is om je voor te schamen. En dat weiger ik.”
Toch blijft het lastig. Melinda merkt dat ze soms onbewust plekken kiest waar ze minder bekijks heeft. Een bankje in een park, achterin een café, of juist helemaal buiten als het kan. “Niet omdat ik wil verstoppen, maar omdat ik dan gewoon even geen zin heb in gedoe.”
Meer bewustwording nodig
Volgens Melinda ligt het probleem niet alleen bij de mensen die oordelen, maar ook bij hoe borstvoeding in onze maatschappij wordt gezien.
“Er zijn landen waar het de normaalste zaak van de wereld is om in het openbaar te voeden. Waarom moeten wij hier altijd zo moeilijk doen?” Ze denkt dat meer voorlichting over borstvoeding in het openbaar kan helpen om het onderwerp te normaliseren.
Wat Melinda uiteindelijk wil, is simpel: voed je kind zoals jij dat prettig vindt, zonder dat anderen je beoordelen. “Het zou zoveel makkelijker zijn als we elkaar gewoon respecteren. Ik geef borstvoeding omdat het goed is voor mijn kind, niet om aandacht te trekken. Waarom is dat zo moeilijk te begrijpen?”
Een oproep voor meer begrip
Melinda hoopt dat er meer openheid komt over borstvoeding in het openbaar. “Als mensen zien dat het normaal is, zullen die blikken misschien minder worden. Ik hoop dat ik met mijn verhaal andere moeders kan helpen om trots te zijn en zich niet te verstoppen. We doen niets verkeerd. Borstvoeding geven is mooi, overal en altijd.”
