Het leek een veelbelovend duo: Sophie Hilbrand en Jeroen Pauw samen aan het roer van Bar Laat, een talkshow die de late avonduren moest vullen met scherpe gesprekken en boeiende gasten. Maar de realiteit is anders uitgepakt. Het experiment lijkt inmiddels ten einde, en vooral voor Hilbrand is dat zuur. Terwijl Jeroen Pauw kijkers wist vast te houden en zelfs pieken bereikte in de kijkcijfers, bleek de belangstelling voor de afleveringen onder leiding van Hilbrand een stuk minder. En dat verschil bleef niet onopgemerkt.
Kijkcijfers spreken boekdelen – en die vallen niet in haar voordeel uit
Het begon nog met enthousiasme. Hilbrand werd binnengehaald als frisse tegenhanger van de doorgewinterde Pauw. De bedoeling was een dynamisch duo dat elkaar afwisselde en zo een breed publiek kon aanspreken. Maar zoals zo vaak bij televisie: cijfers liegen niet.
Kijkcijferanalist Tina Nijkamp gooide er onlangs nog wat olie op het vuur. “Het is inmiddels overduidelijk dat de afleveringen met Jeroen Pauw veel beter scoren dan die van Sophie Hilbrand,” liet ze weten op haar socialmediakanalen.
Waar Pauw gerust 600.000 kijkers aan zich weet te binden, zakt het aantal bij Hilbrand soms onder de 400.000. En dat verschil is te groot om weg te wuiven als ‘toeval’.
De pijnlijke vergelijking: twee presentatoren, één programma
In essentie gaat het om hetzelfde programma, op hetzelfde tijdstip, met dezelfde redactie en opzet. Alleen de gezichten aan tafel verschillen. En daar lijkt dus het verschil te zitten.
Pauw, de veteraan met jarenlange ervaring, weet de tafel stil te krijgen, stelt de scherpe vragen en straalt rust uit. Hilbrand probeert het op haar eigen manier, met meer emotie en betrokkenheid, maar weet het publiek minder te binden.
Natuurlijk speelt concurrentie van andere programma’s mee. Op sommige avonden zit De Avondshow met Lubach tegenover Bar Laat, en dat hakt erin. Maar die concurrentie is er voor Pauw ook, en toch blijft hij stabiel. De kijker lijkt een duidelijke voorkeur te hebben uitgesproken – en dat is pijnlijk zichtbaar.
Sociale media zijn genadeloos: kritiek op alle fronten
Alsof dalende kijkcijfers nog niet genoeg zijn, ligt Hilbrand ook buiten de uitzendingen onder vuur. Vooral op social media is de toon vaak keihard. Waar de ene helft haar verdedigt als “een van de weinige vrouwelijke gezichten met durf op de buis”, is de andere helft genadeloos in hun oordeel.
“Geen charisma”, “te zweverig” en “ze laat alles door haar vingers glippen”, klinkt het in reacties onder videofragmenten.
De meest opvallende aanval kwam echter van een onverwachte hoek: realityster Tamara Elbaz. In een podcast liet zij zich uiterst negatief uit over Hilbrands uiterlijk: “Ze ziet eruit alsof ze al twintig jaar geleden is gestorven en aan het ontbinden is.”
Een smakeloze uitspraak die veel stof deed opwaaien. Toch koos Hilbrand ervoor om niet te reageren – een zwijgende afwijzing die bij sommige mensen juist respect opleverde.
Privéleven als afleiding of brandstof voor kritiek?
Bovenop alle professionele uitdagingen deed Hilbrand recent ook nog een persoonlijke onthulling. In een interview vertelde ze openlijk dat ze in het verleden vreemdging. Die oprechtheid werd door sommigen gewaardeerd – “eerlijk en dapper” – maar het zorgde ook voor gefronste wenkbrauwen. Waarom nu? En wat wil ze ermee bereiken?
In het medialandschap is er weinig ruimte voor kwetsbaarheid zonder interpretatie. Alles wordt gewogen, uitvergroot en vaak verdraaid. En dus komt zelfs zo’n persoonlijke bekentenis in de wind te staan van bredere kritiek op haar tv-optredens.
Wel is haar langdurige relatie met acteur Waldemar Torenstra een stabiele factor in het leven van Hilbrand. Het stel lijkt, ondanks alle hectiek, stevig te staan. Voor Hilbrand persoonlijk misschien wel het belangrijkste fundament nu de storm om haar heen steeds harder waait.
Van veelbelovend naar onzeker: hoe nu verder voor Sophie Hilbrand?
Hilbrand is geen nieuwkomer in medialand. Ze maakte naam bij BNN, presenteerde spraakmakende programma’s en stond bekend als iemand met lef en inhoud.
Toch lijkt die reputatie nu te wankelen. De tv-wereld is genadeloos snel, en relevantie is er vaak van korte duur. Wat gisteren verfrissend was, is vandaag ‘achterhaald’.
Toch valt niet uit te sluiten dat ze terugvecht. Hilbrand heeft een trouwe achterban, is inhoudelijk sterk en heeft zich vaker opnieuw uitgevonden. De vraag is echter of de zender haar de kans wil geven. En of het publiek haar die ruimte nog gunt.
Conclusie: de harde wetten van televisie
Het verhaal van Sophie Hilbrand en Bar Laat laat nog maar eens zien hoe grillig het televisielandschap is. Eén programma, twee presentatoren, en een wereld van verschil.
Het publiek stemt af – of juist niet. En daaruit volgt de onverbiddelijke conclusie: als de kijker wegblijft, houdt het op.
Voor Hilbrand is het een harde les. Eén die laat zien dat zichtbaarheid geen garantie is voor succes. En dat één matig scorend programma ineens de balans kan doen kantelen.
Of ze zich weet terug te vechten, zal de toekomst moeten uitwijzen. Maar voorlopig staat de teller op pauze.
