Het verhaal van de 18-jarige Ryan blijft diepe wonden achterlaten. Jaren na haar dood komt er opnieuw schokkend nieuws naar buiten over haar vader, de man die in Nederland werd veroordeeld voor haar moord.
Terwijl hij officieel een celstraf van dertig jaar kreeg opgelegd, blijkt hij inmiddels in Syrië te verblijven. Volgens Ryans moeder heeft hij daar zelfs een nieuw gezin gesticht.
Voor haar voelt dat als een extra klap. Terwijl zij leeft met het verlies van haar dochter, lijkt de man die verantwoordelijk wordt gehouden voor haar dood zijn leven elders opnieuw te hebben opgebouwd.
Moeder van Ryan doet voor het eerst haar verhaal
Ryans moeder, Sumaia al Najjar, heeft voor het eerst publiekelijk gesproken over wat er binnen het gezin gebeurde. In een interview met een Britse krant beschrijft zij hoe haar ex-man inmiddels in Syrië woont en daar opnieuw is getrouwd.
Volgens haar leeft hij daar buiten bereik van justitie, terwijl zij dagelijks moet omgaan met de gevolgen van wat er is gebeurd.
Ze noemt hem zonder terughoudendheid een monster. Niet alleen vanwege de moord op hun dochter, maar ook vanwege het geweld dat volgens haar jarenlang binnen het gezin plaatsvond.
Veroordeeld, maar niet vastgezet
In Nederland werd de vader veroordeeld tot dertig jaar gevangenisstraf voor zijn rol in de dood van Ryan. Ook haar twee broers kregen zware straffen opgelegd. Zij zitten hun straf uit, maar de vader wist te ontkomen door naar Syrië te vluchten.
Omdat Nederland geen uitleveringsverdrag heeft met Syrië, is het zeer onzeker of hij ooit zijn straf zal uitzitten. Dat zorgt voor veel frustratie bij nabestaanden en roept opnieuw vragen op over internationale samenwerking bij zware misdrijven.
Twijfel over berichten uit familiechat
Tijdens de rechtszaak kwamen WhatsApp-berichten aan bod die afkomstig zouden zijn van meerdere gezinsleden, waaronder ook berichten die aan Ryans moeder werden toegeschreven. Zij heeft altijd ontkend dat zij die berichten zelf heeft verstuurd.
Volgens informatie van het Openbaar Ministerie bestaat er twijfel over de herkomst van die berichten. De kans is groot dat ze vanaf haar telefoon zijn verzonden door haar toenmalige echtgenoot, mogelijk om de spanningen in de familie verder op te voeren en Ryan in een kwaad daglicht te zetten.
Jaren van geweld binnen het gezin
In het interview vertelt de moeder openlijk over de manier waarop haar kinderen zijn opgevoed. Volgens haar was er al lange tijd sprake van geweld. Ze stelt dat haar man zowel haarzelf als de kinderen mishandelde.
Vooral vóór hun verhuizing naar Nederland zou de situatie extreem zijn geweest. In Nederland leek het geweld tijdelijk af te nemen, maar volgens haar bleef het altijd aanwezig. De dreiging verdween nooit volledig en bepaalde het dagelijks leven binnen het gezin.
Problemen op school en extra spanningen
Ryan had het volgens haar moeder zwaar op school. Ze werd gepest vanwege haar hoofddoek, wat haar onzeker maakte. In plaats van steun te bieden, zou haar vader zijn frustratie juist op haar hebben afgereageerd.
De spanningen binnen het gezin namen daardoor verder toe. Ryan kwam steeds meer onder druk te staan, zowel buitenshuis als thuis. De combinatie van sociale problemen en huiselijk geweld bleek uiteindelijk desastreus.
Ook oudste zoon zwaar mishandeld
Niet alleen Ryan was slachtoffer van geweld. Volgens haar moeder kreeg ook de oudste zoon, Muhanad, het zwaar te verduren. Hij zou meerdere keren zijn mishandeld en zelfs tijdelijk uit huis zijn gezet.
Die gewelddadige dynamiek binnen het gezin vormde volgens haar de voedingsbodem voor wat later gebeurde. De verhoudingen waren verstoord en angst speelde een grote rol in het dagelijks leven.
Gevlucht naar Nederland, maar botsing met vrijheid
Het gezin kwam in 2016 naar Nederland nadat zij Syrië waren ontvlucht. De moeder geeft toe dat ze moeite had met de keuzes die Ryan hier maakte. Ryan besloot geen hoofddoek meer te dragen en was actief op sociale media, waaronder TikTok.
Volgens haar moeder paste dat niet bij de conservatieve waarden waarin het gezin was opgegroeid. Toch hoopte zij dat haar dochter op termijn zelf andere keuzes zou maken. Ze benadrukt dat zij nooit had verwacht dat de situatie zo dramatisch zou escaleren.
De fatale avond
Ryan werd uiteindelijk door haar vader gewurgd en daarna in het water gegooid, waar zij verdronk. De rechtbank stelde vast dat haar twee broers betrokken waren bij wat er die avond gebeurde.
Uit onderzoek bleek dat de oudste broer aanwezig was op de plek waar Ryan om het leven kwam. Biologische sporen op zijn schoenen en telefoongegevens bevestigden dat. De jongere broer bleef volgens de rechtbank bij de auto’s, maar wist wel degelijk wat er verderop gebeurde.
Poging om sporen te wissen
Na de moord probeerden de vader en zijn zoons volgens de rechtbank sporen uit te wissen. Ze bedachten samen een verhaal en probeerden de gebeurtenis anders voor te stellen dan deze daadwerkelijk was verlopen.
Die gezamenlijke acties wogen zwaar mee in het oordeel van de rechters. Het ging volgens hen niet om een impulsieve daad, maar om bewuste keuzes na afloop.
Moeder: ‘Ze wisten niet dat het zo zou eindigen’
De moeder van Ryan blijft volhouden dat haar zoons door hun vader zijn meegesleurd. Volgens haar dachten zij dat hun vader een gesprek met Ryan wilde voeren. Ze zouden niet hebben geweten dat het uit zou lopen op haar dood.
De rechtbank ging daar niet in mee. Die verklaring werd ongeloofwaardig geacht, mede vanwege de rol die de broers speelden na de moord. Beide broers kregen uiteindelijk twintig jaar gevangenisstraf.
Vader bouwt nieuw leven op in Syrië
Terwijl de broers hun straf uitzitten, zou de vader inmiddels een nieuw leven hebben opgebouwd in Syrië. Volgens de moeder is hij daar hertrouwd en heeft hij een nieuw gezin gesticht.
Dat idee is voor haar moeilijk te verdragen. Terwijl zij leeft met rouw, schuldgevoel en trauma, lijkt hij volgens haar zonder consequenties verder te gaan.
Interview zonder betaling
De Britse krant benadrukt dat de moeder niet is betaald voor het interview. Ze wilde haar verhaal vertellen om duidelijk te maken wat er volgens haar echt is gebeurd en om aandacht te vragen voor de situatie waarin zij nu leeft.
Voor haar is het spreken geen vorm van sensatie, maar een poging om haar dochter recht te doen en te laten zien hoe destructief geweld binnen gezinnen kan zijn.
Een zaak die blijft schuren
De zaak rond Ryan blijft emoties oproepen, ook jaren later. Niet alleen vanwege de gruwelijkheid van de daad, maar ook omdat de hoofdverantwoordelijke voorlopig buiten bereik van justitie lijkt te blijven.
Voor veel mensen roept dit vragen op over rechtvaardigheid, bescherming van slachtoffers en de grenzen van het rechtssysteem. Voor Ryans moeder is het vooral een dagelijks gevecht om verder te leven met een verlies dat nooit te herstellen is.
Wat vaststaat: de pijn verdwijnt niet, zolang de man die verantwoordelijk wordt gehouden voor Ryans dood vrij rondloopt en elders een nieuw leven lijkt te leiden.
