Marijke is 33 jaar en heeft twee kinderen die zich al weken verheugen op de komst van Sinterklaas. De spanning en voorpret stralen van hun gezichten af, maar voor Marijke is de aanloop naar 5 december minder zorgeloos.
“Ik wil ze een onvergetelijke Sinterklaasavond geven, maar als ik kijk naar wat er allemaal bij komt kijken, dan begin ik me toch zorgen te maken,” zegt ze. Een leuke avond, cadeautjes, lekkernijen – het lijkt simpel, maar met haar krappe budget voelt het soms als een enorme opgave.
Een vriendin van haar vroeg laatst: “Waarom koop je niet gewoon wat kleinere cadeautjes?” Maar Marijke wil dat haar kinderen zich speciaal voelen. “Ze zijn nog zo jong,” zegt ze, “ze snappen nog niet dat mama soms niet alles kan kopen wat hun vriendjes krijgen.”
Ze probeert het zo goed mogelijk te plannen, maar bij elke euro die ze uitgeeft, rekent ze in haar hoofd door wat er aan het einde van de maand nog overblijft.
“Ik wil ze geen zorgen geven op zo’n avond. Ze moeten gewoon kunnen genieten zonder te merken dat mama soms een beetje stress heeft over geld.”
Voor veel ouders is Sinterklaas een feestje, maar voor Marijke gaat het soms met wat kopzorgen gepaard. “Mijn zoon vroeg laatst of de Sint dit jaar weer dat ene speelgoed mee zou nemen waar hij het al maanden over heeft. En ja, wat zeg je dan?”
Een simpele ‘we zien wel’ werkt soms, maar kinderen hebben hun eigen logica. “Mama, als ik braaf ben geweest, komt het vast goed toch?” Dat is voor Marijke het moeilijkste: de kinderlijk simpele manier waarop haar kinderen vertrouwen hebben in het feest, en ze wil dat vertrouwen niet beschadigen.
Een vriendin raadde haar aan om naar tweedehands winkels te gaan. “Daar liggen soms echt mooie dingen,” zei ze. Marijke knikte, want ze kijkt al regelmatig rond in kringloopwinkels.
Maar het blijft een gek gevoel, zegt ze, om iets voor Sinterklaas tweedehands te kopen. “Het voelt een beetje alsof ik mijn kinderen iets ontneem, alsof ze minder krijgen dan ze verdienen.”
Toch probeert ze het positief te bekijken. “Uiteindelijk gaat het om het plezier, en niet om de waarde van de cadeautjes, dat probeer ik mezelf steeds te herinneren,” zegt ze. Maar de twijfel blijft knagen, vooral als ze ziet wat andere ouders allemaal geven.
Laatst vroeg iemand: “Kunnen de grootouders niet wat bijdragen?” Marijke vertelt hoe haar ouders soms helpen, maar ook zij hebben geen groot budget.
“Ze willen altijd helpen, maar ik wil ook niet steeds aankloppen.” Haar moeder stelde voor om samen iets kleins te kopen, iets wat de kinderen kunnen delen. “Misschien iets waar ze samen plezier aan beleven. Dat is ook waardevol,” zei haar moeder.
Marijke vond het een mooie gedachte, maar blijft het lastig vinden om haar eigen idealen los te laten.
Marijke’s dochter had ook een verrassende opmerking: “Sinterklaas hoeft toch geen groot cadeau te geven, mama? Alleen iets dat hij zelf leuk vindt.” Een glimlach kwam op Marijke’s gezicht, want in die woorden vond ze iets van hoop.
Misschien is dat precies wat het draait – niet om de waarde van het cadeau, maar om de aandacht en de sfeer. “Het is soms moeilijk om die druk van mezelf af te halen, maar ik wil vooral dat ze zich geliefd voelen, en weten dat ik mijn best doe om het gezellig te maken.”
Met wat hulp van vriendinnen probeert Marijke nu op zoek te gaan naar wat creatieve ideeën. Misschien een spelletje dat ze zelf in elkaar kan knutselen, of wat lekkernijen die ze samen kunnen maken op de avond zelf.
“Het hoeft niet altijd groots en duur te zijn,” fluisterde ze laatst tegen zichzelf, “het gaat erom dat we samen zijn en genieten van het moment.”
