Het leven van Suzan & Freek staat al weken volop in de belangstelling. Niet vanwege een nieuwe hit of een uitverkochte concertreeks, maar door het ingrijpende nieuws dat bij Freek uitgezaaide longkanker is vastgesteld.
Sinds die diagnose delen de twee artiesten op een open en eerlijke manier hoe hun leven compleet is veranderd. In hun documentaire en recente interviews laten ze zien hoe ze proberen om te gaan met onzekerheid, hoop en het dagelijkse gezinsleven.
Ondanks de zware omstandigheden kiezen Suzan en Freek ervoor om niet stil te blijven staan. Ze zoeken allebei op hun eigen manier naar houvast en laten zien dat het leven, hoe moeilijk ook, doorgaat.
Mis geen artikelen! Volg TrendyVandaag in Google →
Een diagnose die alles verandert
Een ernstige ziekte zet het leven volledig op zijn kop. Dat geldt ook voor Suzan en Freek, die in korte tijd werden geconfronteerd met een toekomst die ineens vol onzekerheden zit.
Waar de twee normaal gesproken vooral bezig waren met muziek, optredens en hun jonge gezin, draait nu veel om behandelingen, gesprekken met artsen en het vinden van een nieuwe balans. Toch proberen ze zich niet volledig door de ziekte te laten leiden.
Volgens Freek is juist dat één van de belangrijkste lessen die hij de afgelopen periode heeft geleerd. Niet iedere dag hoeft volledig in het teken te staan van de diagnose. Er moet ook ruimte blijven voor gewone momenten.
Van rationeel denken naar meer gevoel
Freek omschrijft zichzelf als iemand die jarenlang vooral vanuit zijn verstand leefde. Problemen werden geanalyseerd, oplossingen gezocht en situaties zo logisch mogelijk benaderd.
Door alles wat er is gebeurd, merkt hij dat die manier van denken niet altijd voldoende is. Sommige gebeurtenissen zijn simpelweg niet te verklaren of op te lossen.
Juist daardoor is hij anders naar emoties gaan kijken. Gevoelens mogen er zijn, zonder dat daar direct een antwoord of oplossing tegenover hoeft te staan.
Daarin speelde Suzan een belangrijke rol. Zij vertrouwt van nature meer op haar gevoel en hielp hem om emoties meer toe te laten in plaats van ze steeds te willen verklaren.
Iedereen verwerkt verdriet anders
Opvallend is dat Suzan en Freek ieder op een totaal eigen manier omgaan met de moeilijke situatie.
Waar de één vooral behoefte heeft aan structuur en praktische bezigheden, zoekt de ander juist antwoorden in gesprekken, boeken en persoonlijke ontwikkeling.
Dat verschil zorgt niet voor botsingen, maar juist voor begrip. Ze accepteren dat iedereen verdriet en onzekerheid op een andere manier verwerkt.
Volgens hen hoeft er geen goede of verkeerde manier te zijn. Uiteindelijk draait het erom dat beide partners elkaar de ruimte geven om met emoties om te gaan op een manier die bij hen past.
De komst van hun zoon geeft nieuwe kracht
Naast alle zorgen is er ook iets dat veel vreugde brengt: hun jonge zoon.
De komst van hun kindje zorgt volgens het stel voor een compleet nieuw perspectief. Waar de ziekte soms alle aandacht dreigt op te eisen, brengt het ouderschap juist momenten van ontspanning en geluk.
Suzan richtte zich in de afgelopen periode volop op het inrichten van de babykamer en alles wat daarbij komt kijken. Niet om de werkelijkheid te ontlopen, maar juist om iets positiefs vast te houden.
Door bezig te zijn met concrete dingen ontstond er weer een gevoel van controle in een periode waarin veel onzeker is.
Ook Freek zag hoeveel rust dat gaf. Kleine voorbereidingen maakten een groot verschil in een tijd waarin weinig vanzelfsprekend voelt.
Boeken bieden steun
Freek zocht zijn houvast op een andere manier.
Hij begon veel boeken te lezen over persoonlijke ontwikkeling, omgaan met tegenslagen en verhalen van mensen die eerder een vergelijkbare periode hadden doorgemaakt.
Niet omdat daarin kant-en-klare oplossingen stonden, maar omdat herkenning vaak al veel steun kan bieden.
Door ervaringen van anderen te lezen ontstond meer rust. Het gaf woorden aan gevoelens die soms lastig uit te leggen zijn.
Volgens Freek hielp dat om de situatie stap voor stap beter te verwerken.
Optreden krijgt een andere betekenis
Ook hun werk veranderde volledig door het nieuws.
Waar liedjes jarenlang vooral mooie herinneringen opriepen, kregen veel teksten ineens een veel diepere lading.
Nummers over liefde, tijd en afscheid kwamen dichterbij dan ooit tevoren.
Dat maakte optreden soms emotioneel, maar tegelijkertijd voelde het podium juist als een plek waar even alles samenkomt.
De muziek werd geen vlucht uit de werkelijkheid, maar juist een manier om gevoelens een plek te geven.
Waarom stoppen geen optie was
Na de diagnose ontstond vanzelfsprekend de vraag of optreden nog wel verstandig was.
Toch besloten Suzan en Freek om zoveel mogelijk door te gaan met waar ze gelukkig van worden.
Volgens hen zou volledig stoppen juist betekenen dat de ziekte alle controle overneemt.
Door muziek te blijven maken en op te treden blijft er ruimte voor plezier, contact met fans en momenten waarop de ziekte even niet centraal staat.
Dat betekent niet dat alles makkelijk is, maar wel dat het leven meer blijft dan alleen ziekenhuisafspraken en medische controles.
Het gewone leven blijft belangrijk
Juist de meest normale momenten blijken ineens ontzettend waardevol.
Samen boodschappen doen, thuis op de bank zitten, vrienden ontvangen of een wandeling maken krijgt een heel andere betekenis wanneer gezondheid niet langer vanzelfsprekend is.
Suzan en Freek proberen daarom bewust tijd vrij te maken voor gewone dingen.
Niet omdat daarmee de zorgen verdwijnen, maar omdat het dagelijkse leven juist laat zien waar het uiteindelijk allemaal om draait.
Volgens het stel hoeft niet ieder gesprek over ziekte te gaan. Er mag ook gelachen worden.
Zo sterk mogelijk blijven
Freek probeert ondertussen alles te doen wat binnen zijn mogelijkheden ligt om lichamelijk en mentaal sterk te blijven.
Dat betekent gezond eten, voldoende bewegen, rust nemen wanneer dat nodig is en open blijven praten over gevoelens.
Hij benadrukt dat er geen wondermiddel bestaat, maar wel allerlei kleine keuzes die kunnen helpen om beter met moeilijke omstandigheden om te gaan.
Juist die dagelijkse gewoontes zorgen ervoor dat er energie overblijft voor de dingen die echt belangrijk zijn.
Vader zijn staat op nummer één
Naast artiest is Freek vooral vader.
Thuis draait veel om spelen, knuffelen, lachen en genieten van kleine momenten met hun zoon.
Volgens mensen uit hun omgeving straalt hij juist in die rol veel rust uit.
Ondanks alles probeert hij zoveel mogelijk aanwezig te zijn in het dagelijks leven van zijn gezin.
Dat zijn precies de herinneringen die voor hem de meeste waarde hebben.
Openheid zorgt voor veel reacties
Door hun documentaire en interviews krijgen veel mensen een inkijkje in een periode die normaal gesproken vooral privé zou blijven.
Die openheid levert veel steunbetuigingen op.
Fans laten massaal weten geraakt te zijn door de eerlijkheid waarmee Suzan en Freek hun verhaal vertellen.
Veel mensen herkennen zich in de manier waarop het stel probeert vast te houden aan hoop zonder de werkelijkheid uit het oog te verliezen.
Juist die combinatie maakt hun verhaal voor velen bijzonder.
Hoop en realisme gaan hand in hand
Hoewel de toekomst onzeker blijft, proberen Suzan en Freek iedere dag bewust te beleven.
Ze richten zich niet voortdurend op wat er mogelijk nog komt, maar vooral op wat vandaag belangrijk is.
Dat betekent genieten van muziek, tijd doorbrengen met familie, lachen wanneer dat kan en accepteren dat moeilijke dagen er ook mogen zijn.
Hun verhaal laat zien dat hoop niet betekent dat alle zorgen verdwijnen. Het betekent vooral dat er, ondanks alles, ruimte blijft om mooie momenten te blijven zien.
Voor veel mensen is dat misschien wel de belangrijkste boodschap. Het leven is niet altijd maakbaar, maar er zijn vaak nog genoeg redenen om iedere dag bewust te beleven. Juist in moeilijke tijden blijken liefde, familie, muziek en kleine dagelijkse momenten van onschatbare waarde te zijn.
