Een studentenkamer vinden in Amsterdam is voor veel jongeren al jaren een flinke uitdaging. Kamers zijn schaars, hospiteeravonden zitten overvol en voor een kleine ruimte worden soms honderden euro’s per maand gevraagd. Voor prinses Amalia zag haar start van het studentenleven er begrijpelijkerwijs heel anders uit. De toekomstige koningin kon vanwege haar bijzondere positie immers niet zomaar in ieder studentenhuis terecht.
Toen Amalia in 2022 aan haar studie in Amsterdam begon, betrok ze volgens berichtgeving een grachtenpand aan de Singel. Daar zou een opvallend prijskaartje aan hebben gehangen.
Weekblad Weekend meldde destijds dat koning Willem-Alexander en koningin Máxima naar verluidt ongeveer 15.000 euro per maand betaalden voor het pand. Een bedrag waar een gemiddelde student waarschijnlijk meerdere jaren van zou kunnen wonen.
Mis geen artikelen! Volg TrendyVandaag in Google →
Amalia begon studie in Amsterdam
In 2022 brak voor prinses Amalia een nieuwe levensfase aan. Ze begon in Amsterdam aan de bachelor Politics, Psychology, Law and Economics, beter bekend als PPLE.
De studie combineert verschillende vakgebieden. Politiek, psychologie, recht en economie komen allemaal aan bod. Daarmee koos Amalia voor een brede universitaire opleiding waarin grote maatschappelijke vraagstukken vanuit verschillende invalshoeken worden bekeken.
Studeren in Amsterdam betekende ook dat ze een geschikte woonplek nodig had. Voor de meeste studenten begint dan een zoektocht langs kamersites, Facebookgroepen en hospiteeravonden. Voor de kroonprinses kwamen daar vanzelfsprekend heel andere eisen bij kijken.
Privacy en vooral veiligheid wegen bij haar woonkeuze veel zwaarder dan bij een gemiddelde student. Een willekeurige kamer met meerdere onbekende huisgenoten was daardoor nauwelijks een realistische optie.
Grachtenpand aan de Singel
Amalia zou uiteindelijk haar intrek hebben genomen in een grachtenpand aan de Singel, midden in Amsterdam. Daarmee kreeg ze een woonplek op een van de bekendste locaties van de hoofdstad.
Het pand zou worden gehuurd van de familie Dreesmann, die goede banden heeft met het koningspaar. Volgens royaltyverslaggever Rick Evers werden rondom het pand extra voorzieningen getroffen om de veiligheid van Amalia te kunnen waarborgen.
Zo zouden er camera’s zijn geplaatst. Daarnaast zou de prinses de beschikking hebben gekregen over een eigen parkeerplaats aan de gracht.
Voor iemand die voortdurend rekening moet houden met beveiliging zijn dergelijke voorzieningen niet bepaald overbodige luxe. Beveiligers moeten de omgeving kunnen controleren en het moet mogelijk zijn om een pand relatief eenvoudig af te schermen.
Dat maakt de zoektocht naar een geschikte woning voor Amalia automatisch ingewikkelder én duurder.
Huurprijs van 15.000 euro genoemd
Vooral het bedrag dat voor het grachtenpand zou zijn betaald, trekt jaren later nog altijd de aandacht. Volgens weekblad Weekend ging het om ongeveer 15.000 euro per maand.
Belangrijk daarbij is dat het genoemde bedrag niet officieel door het Koninklijk Huis is bevestigd. Het gaat om een bedrag dat destijds via het weekblad naar buiten kwam en sindsdien regelmatig opnieuw wordt aangehaald.
Als het bedrag inderdaad klopt, zou alleen al een jaar huur uitkomen op ongeveer 180.000 euro.
Dat is vanzelfsprekend nauwelijks te vergelijken met de huurprijs van een gewone studentenkamer. Tegelijkertijd is de woonsituatie van de kroonprinses natuurlijk ook moeilijk één op één naast die van een andere student te leggen.
Bij Amalia wordt immers niet alleen betaald voor vier muren en een dak. De locatie moet ook geschikt zijn voor intensieve beveiliging en voldoende privacy bieden.
Veiligheid speelt enorme rol
Dat veiligheidsaspect bleek kort na het begin van haar studententijd bijzonder belangrijk. Amalia kon haar studentenleven uiteindelijk niet beleven zoals ze vooraf waarschijnlijk had gehoopt.
Vanwege ernstige bedreigingen werd haar bewegingsvrijheid sterk beperkt. Ze vertelde later zelf over de grote impact die dat op haar leven had.
Een normale student kan na een college spontaan de stad in, ergens blijven eten of bij vrienden langsgaan. Voor de toekomstige koningin liggen zulke simpele activiteiten veel ingewikkelder.
Daar moeten veiligheidsmaatregelen omheen worden georganiseerd. Dat maakt ook duidelijk waarom een normale studentenkamer voor haar praktisch gezien vrijwel onmogelijk is.
Een woning moet beveiligd kunnen worden zonder dat tientallen andere bewoners voortdurend met dezelfde veiligheidsmaatregelen worden geconfronteerd.
Opmerking Amalia krijgt nieuwe lading
Opvallend is dat Amalia zelf rond het begin van haar studie sprak over de moeilijke Amsterdamse woningmarkt.
Ze zei destijds dankbaar te zijn dat ze een kamer had kunnen vinden. Vriendinnen van haar waren daar volgens de prinses nog niet in geslaagd.
Die uitspraak is op zichzelf niet vreemd. De woningnood onder studenten in Amsterdam was destijds al bijzonder groot en is nog altijd een belangrijk probleem.
In combinatie met de later genoemde huurprijs van 15.000 euro per maand krijgt de uitspraak voor sommige mensen alleen wel een opvallende lading.
Waar veel studenten blij zijn wanneer ze überhaupt een kamer van enkele vierkante meters kunnen vinden, zou Amalia in een compleet grachtenpand aan de Singel hebben gewoond.
Tegelijkertijd had ze door haar positie ook nauwelijks de mogelijkheid om mee te doen aan de normale zoektocht naar een studentenkamer.
Amsterdam kampte met kamertekort
Juist in 2022 was de woningmarkt voor studenten bijzonder lastig. Amsterdam behoort al jarenlang tot de duurste en moeilijkste steden van Nederland om als student woonruimte te vinden.
Voor betaalbare kamers melden zich vaak grote aantallen geïnteresseerden. Studenten wijken daardoor uit naar omliggende steden, blijven langer thuis wonen of betalen hoge bedragen voor relatief kleine woonruimtes.
Dat contrast maakt het verhaal rond Amalia interessant.
Aan de ene kant staat een kroonprinses voor wie vanwege veiligheid een uitzonderlijke woonoplossing noodzakelijk is. Aan de andere kant staan duizenden studenten die op hetzelfde moment überhaupt moeite hadden om een kamer te bemachtigen.
Het genoemde bedrag van 15.000 euro per maand springt daardoor extra in het oog.
Lidmaatschap studentenvereniging ging niet door
Naast haar studieplannen was er destijds ook veel aandacht voor de vraag of Amalia zich zou aansluiten bij het Amsterdamse studentenleven.
Ze was van plan lid te worden van het Amsterdamsch Studenten Corps en de Amsterdamsche Vrouwelijke Studenten Vereeniging, beter bekend als ASC/AVSV. Dat lidmaatschap ging uiteindelijk niet door.
De NOS meldde destijds dat Amalia zich niet aansloot. De Rijksvoorlichtingsdienst bevestigde dat, maar gaf geen uitgebreide toelichting op de persoonlijke afweging daarachter.
Daarmee verliep het begin van haar studententijd anders dan aanvankelijk gedacht.
Ook los van een studentenvereniging bleek het voor Amalia moeilijk om volledig vrij aan het Amsterdamse studentenleven deel te nemen. Haar beveiligingssituatie maakte spontane activiteiten steeds ingewikkelder.
Geen gewone studententijd mogelijk
Van buitenaf kan een grachtenpand met een vermeende huur van 15.000 euro per maand behoorlijk luxe klinken. Toch vertelt alleen het prijskaartje niet het volledige verhaal.
De toekomstige koningin heeft nu eenmaal een positie die vrijwel niemand anders in Nederland heeft. Haar veiligheid moet voortdurend worden bewaakt en dat beperkt haar vrijheid aanzienlijk.
Een studentenkamer waarbij iedereen gemakkelijk naar binnen en buiten loopt, is vanuit beveiligingsoogpunt nauwelijks werkbaar. Hetzelfde geldt voor een appartementencomplex waarin beveiligers onvoldoende controle hebben over bezoekers.
Een zelfstandig pand dat kan worden afgesloten, bewaakt en voorzien van camera’s biedt veel meer mogelijkheden.
Dat betekent niet dat het genoemde bedrag daardoor ineens laag is. 15.000 euro per maand blijft een uitzonderlijk hoge huurprijs. Het verklaart wel waarom de vergelijking met een gewone studentenkamer niet helemaal eerlijk is.
Wie betaalde de woning van Amalia?
Volgens de oorspronkelijke berichtgeving zouden haar ouders, koning Willem-Alexander en koningin Máxima, de huur hebben betaald.
Dat detail is belangrijk, omdat bij berichten over het Koninklijk Huis al snel de vraag ontstaat of bepaalde uitgaven rechtstreeks door de belastingbetaler worden gedragen.
Het verhaal zoals dat naar buiten kwam, spreekt echter over haar ouders die voor de woning betaalden. Over de precieze afspraken rond het pand zijn geen volledige openbare financiële details bekendgemaakt.
Ook de genoemde huurprijs zelf blijft gebaseerd op mediaberichtgeving en niet op een openbaar huurcontract.
Daarom is enige voorzichtigheid bij het bedrag op zijn plaats. Het wordt breed aangehaald, maar is niet hetzelfde als een officieel bevestigd bedrag vanuit de Rijksvoorlichtingsdienst.
Koninklijke positie heeft een prijs
Het verhaal laat vooral zien hoe anders iets eenvoudigs als ‘op kamers gaan’ wordt wanneer het om de Nederlandse kroonprinses gaat.
Voor de gemiddelde student draait een kamerzoektocht om huurprijs, locatie, oppervlakte en leuke huisgenoten. Bij Amalia komen daar beveiligers, cameratoezicht, toegangscontrole en privacy bij.
Dat zorgt automatisch voor een veel kleinere selectie geschikte woningen.
Een pand midden in Amsterdam dat aan al die voorwaarden voldoet, zal vrijwel vanzelf in een compleet andere prijsklasse vallen dan een kamer in een studentenhuis.
Tegelijkertijd blijft 15.000 euro per maand een bedrag dat de aandacht trekt, zeker midden in een stad waar studenten soms maandenlang zonder succes naar woonruimte zoeken.
Opvallend contrast met andere studenten
Daar zit uiteindelijk ook de reden waarom het verhaal jaren later nog steeds nieuwsgierigheid oproept.
Amalia begon net als duizenden leeftijdsgenoten aan een nieuwe studie en wilde een studentenleven opbouwen. Op papier lijkt dat heel normaal. In de praktijk kon haar situatie nauwelijks verder verwijderd zijn van die van de gemiddelde eerstejaarsstudent.
Terwijl anderen hospiteerden voor een kleine kamer, zou voor haar een grachtenpand aan de Singel zijn geregeld. Terwijl veel studenten zich zorgen maakten over stijgende huurprijzen, werd voor het verblijf van de prinses naar verluidt 15.000 euro per maand betaald.
Maar waar anderen hun voordeur achter zich dichttrekken en zonder nadenken de stad in fietsen, moest Amalia rekening houden met een beveiligingssituatie die haar vrijheid uiteindelijk ernstig beperkte.
De prijs van het grachtenpand klinkt daardoor spectaculair, maar het verhaal erachter is ingewikkelder dan alleen koninklijke luxe. De toekomstige koningin had een woning nodig die beveiligd en gecontroleerd kon worden, terwijl ze tegelijkertijd probeerde aan een zo normaal mogelijke studententijd te beginnen.
Juist die combinatie maakt het contrast zo groot: dezelfde stad, dezelfde woningnood en dezelfde studententijd, maar een werkelijkheid die voor prinses Amalia totaal anders was dan voor vrijwel iedere andere student in Amsterdam.
