Supermarkten lijken steeds vaker te willen inspelen op de verschillende voedingsvoorkeuren van hun klanten. Het aanbod aan vegetarische en veganistische producten groeit in rap tempo, en dit valt bij velen in de smaak. Toch voelt Hilya (47) zich genegeerd door deze focus.
Ze is moslim en ziet maar weinig ruimte voor producten die aansluiten bij haar halal-levensstijl. “Vegetariërs en veganisten worden bediend, maar waar zijn mijn halal producten?”
Voor Hilya is boodschappen doen vaak een frustrerende ervaring. Ze vertelt dat ze in haar buurt maar één winkel heeft waar ze op een beperkt halal-aanbod kan rekenen.
“Ik wil gewoon naar een supermarkt kunnen waar ik niet hoef te twijfelen of het vlees wel voldoet aan mijn normen. Maar dat lijkt tegenwoordig teveel gevraagd.”
Tijdens een recent bezoek aan een grote supermarktketen viel het haar extra op. “Er waren schappen vol plantaardige opties en vleesvervangers, prachtig ingepakt en duidelijk gelabeld.
Maar probeer daar maar eens een goed stuk halal vlees te vinden. Het is alsof mijn wensen er niet toe doen.”
Volgens Hilya voelen moslims zich vaak niet gehoord. “Als ik vraag waarom er geen halal-producten zijn, krijg ik een standaard antwoord: ‘Er is te weinig vraag naar.’
Maar hoe kunnen ze dat zeggen als ze het niet eens aanbieden? Het is een vicieuze cirkel. Als ze het niet proberen, weten ze ook niet of mensen het zouden kopen.”
De frustratie zit niet alleen in het ontbreken van halal-opties, maar ook in de beperkte variatie bij de enkele winkels die ze wel aanbieden. “In de speciaalzaken vind je altijd wel iets, maar waarom kan dat niet gewoon in de grote supermarkten?
Ze kunnen een aparte schap maken, zoals ze ook doen voor biologisch of glutenvrij. Moslims vormen geen kleine groep; het is een grote markt die ze compleet negeren.”
Hilya merkt dat deze uitsluiting verder gaat dan alleen eten. “Het voelt alsof er geen moeite wordt gedaan om ons onderdeel te maken van de samenleving.
Eten is zo’n belangrijk aspect van cultuur en identiteit. Als ik keer op keer moet uitwijken naar alternatieven, vraag ik me af waarom ik niet gelijk behandeld word.”
Ze vindt dat supermarkten meer kunnen leren van andere landen. “In het Verenigd Koninkrijk zijn er ketens die volledige secties hebben met halal-producten. Niemand kijkt daar van op.
Waarom kan dat hier niet? Het zou zoveel mensen helpen om gewoon makkelijk en zonder zorgen boodschappen te doen.”
Ook de rol van de samenleving speelt een rol in deze discussie, volgens Hilya. “Soms krijg ik het gevoel dat als je vraagt om halal, mensen meteen denken dat je iets extreems eist.
Maar wat is er extreem aan vragen om een stukje vlees dat past bij mijn geloofsovertuiging? Iedereen heeft toch het recht om eten te kopen waar ze zich goed bij voelen?”
Hoewel Hilya begrijpt dat supermarkten keuzes maken op basis van wat ze denken dat verkoopt, blijft ze ervan overtuigd dat de markt voor halal-producten groot genoeg is.
“Je ziet het in andere sectoren ook. Denk aan reisorganisaties die inspelen op halal-vakanties of aan modewinkels die modest fashion aanbieden. Het kan wel, als je maar wil.”
Hilya blijft hoop houden dat er verandering komt. Ze is vastberaden om haar stem te laten horen en andere moslims aan te moedigen hetzelfde te doen.
“Als we blijven zwijgen, verandert er niets. We moeten laten zien dat we er zijn en dat ook wij graag een plek willen aan de eettafel van de supermarkt. Het gaat niet alleen om eten, maar om respect en gelijkwaardigheid.”
