Jayson is dertig jaar en snapt niet waarom er nog steeds zoveel ophef is over Sinterklaas. Het kinderfeest dat hij zelf als kind met zoveel plezier vierde, lijkt tegenwoordig meer een bron van discussie dan van blijdschap. “We moeten nu echt stoppen met zeuren,” zegt hij met lichte irritatie in zijn stem.
“Het is een kinderfeest, en inmiddels is het al zo erg aangepast. Wat willen mensen nou nog meer?”
Het gesprek over Sinterklaas komt vaak ter sprake in zijn omgeving. “Ik hoor overal mensen klagen. Op het werk, in de buurt, zelfs in de supermarkt.
Het lijkt wel alsof we als samenleving vergeten zijn waar dit feest eigenlijk om draait: kinderen blij maken. Maar nee, tegenwoordig is het vooral een podium voor discussies over wat wel en niet kan.”
Voor Jayson is het feest een nostalgisch hoogtepunt uit zijn jeugd. “Ik herinner me nog hoe spannend het was om mijn schoen te zetten en de volgende ochtend te kijken of er iets in zat.
Dat gevoel van magie, daar gaat het om. Kinderen denken niet na over de politiek of maatschappelijke kwesties. Die willen gewoon plezier maken en genieten van het moment.”
Hij merkt dat zijn irritatie vooral groeit als hij ziet hoe ver de aanpassingen inmiddels zijn gegaan. “Pieten hebben een ander uiterlijk gekregen, de liedjes zijn herschreven, en het hele feest is op zoveel manieren aangepast.
Ik snap echt niet waarom er nog steeds mensen zijn die problemen hebben. Wat willen ze? Dat het feest helemaal verdwijnt?”
Volgens Jayson is het juist belangrijk om tradities in ere te houden. “Elk land heeft zijn eigen gebruiken en feesten. Dat maakt ons cultureel rijk.
Natuurlijk, tijden veranderen, en soms is het nodig om dingen aan te passen. Maar ergens moet je ook een grens trekken. We kunnen toch niet alles afschaffen omdat iemand zich ergens aan stoort?”
De ophef rondom Sinterklaas zorgt ervoor dat Jayson het gevoel heeft dat klagen inmiddels een nationale hobby is geworden. “Mensen vinden altijd wel iets om over te zeuren.
Als het niet om Sinterklaas gaat, dan is het wel over vuurwerk of de kleur van kerstverlichting. Het houdt nooit op.”
Hij snapt ook niet dat veel volwassenen vergeten hoe kinderen het feest ervaren. “Vraag een kind wat ze vinden van Sinterklaas en je hoort niks anders dan enthousiasme.
Ze hebben geen idee van de discussies die wij voeren. Waarom laten we ze niet gewoon genieten, in plaats van het te belasten met onze volwassen problemen?”
De oplossing is volgens Jayson simpel: focus op de kinderen en niet op de kritiek. “Het is hun feest. Niet dat van ons. Als volwassenen moeten we juist zorgen dat het leuk blijft voor hen, zonder het telkens kapot te praten. Want als we zo doorgaan, blijft er straks niks meer over.”
Jayson benadrukt dat hij niet wil doen alsof alles perfect is. “Natuurlijk moeten we als samenleving nadenken over wat we doen en hoe we dat doen.
Maar dat betekent niet dat je een feest helemaal moet afschaffen of zo rigoureus moet veranderen dat het zijn charme verliest. Er moet een balans zijn.”
Hij merkt dat veel mensen in zijn omgeving dezelfde mening delen. “Mijn vrienden en familie denken er net zo over. We zijn allemaal opgegroeid met Sinterklaas en hebben er alleen maar goede herinneringen aan.
Dat willen we ook doorgeven aan onze kinderen, zonder al dat gedoe eromheen.”
Voor Jayson blijft Sinterklaas een feest van saamhorigheid en blijdschap. “Het draait om het samenkomen, om cadeautjes geven en krijgen, en om lachen om de rijmpjes.
Dat is waar kinderen blij van worden. En als zij blij zijn, zijn wij dat toch ook? Laten we ons daarop richten.”
Terwijl hij zich voorbereidt op het feest dit jaar, hoopt Jayson dat de discussie langzaam wegebt. “We hebben als samenleving wel belangrijkere dingen om ons druk over te maken.
Laten we Sinterklaas weer maken tot wat het was: een kinderfeest, vol magie en plezier.”
