Kirsten (40) staat voor een uitdagend dilemma met haar dertienjarige zoon, die graag samen wil slapen met zijn vriendinnetje. Als alleenstaande moeder met een goede communicatie met haar ex-partner over de opvoeding, ervaart Kirsten dat haar zoon steeds meer de puberale fase ingaat, ondanks dat hij voor haar altijd haar kleine jongen zal blijven.
Recentelijk heeft haar zoon haar verrast door te vragen of hij met zijn vriendinnetje mag overnachten, wat Kirsten in eerste instantie met een resoluut ‘nee’ beantwoordde. Deze situatie heeft haar echter aan het denken gezet over de juiste aanpak in dit delicate gebied van opvoeding en volwassenwording.
De eerste liefde van haar zoon lijkt serieuzer dan Kirsten aanvankelijk dacht; de twee tieners zijn sterk verbonden en besteden veel tijd samen, waarbij hormonen duidelijk een rol spelen. Kirsten worstelt nu met de vraag: wanneer is het gepast om je kind vrijheid te geven in zijn seksuele ontwikkeling en wanneer is het te vroeg?
Ze deelt haar eigen ervaring, waarbij ze zelf pas op zestienjarige leeftijd begon met dit soort zaken, en vraagt zich af hoe andere ouders dit aanpakken.
Ze is niet van plan om haar kop in het zand te steken maar zoekt naar een evenwichtige en realistische benadering van de situatie. Ze vraagt zich af welke regels andere ouders hanteren en vanaf welke leeftijd zij het acceptabel vinden om hun kinderen samen te laten slapen met een vriendje of vriendinnetje.
Kirsten hoopt dat door het delen van ervaringen en adviezen van andere ouders zij een weloverwogen beslissing kan nemen in het belang van haar zoon en zijn relatie.
