Lisanne had niet verwacht dat haar stage in Milaan vijf jaar geleden zou uitmonden in een grote liefde voor een Italiaanse man. Mauro, die naast haar woonde, bood aan om haar te helpen met kleine klusjes. Hun klik was onmiddellijk en al snel bracht Mauro haar op zijn scooter door de stad, genoten ze van ijsjes, en dronken ze samen wijn op een terras. Hun diepe gesprekken duurden vaak tot diep in de nacht. Onlangs is Mauro naar Nederland verhuisd, maar het samenleven verloopt minder soepel dan gehoopt.
Na haar stage moest Lisanne terug naar Nederland om haar studie af te ronden, wat leidde tot een langeafstandsrelatie met Mauro. Ze woonden praktisch samen in Milaan en zagen elkaar dagelijks. De afstand bracht spanningen met zich mee, maar dankzij FaceTime en WhatsApp hield hun liefde stand.
In september, na zijn afstuderen, verhuisde Mauro naar Nederland en vond een baan bij een internationaal bedrijf in Amsterdam. Hoewel hij zijn werk leuk vindt, vindt hij het moeilijk om zich aan te passen aan het Nederlandse leven. Het hogere tempo, de volle dagen en de beperkte tijd voor vrienden en familie zijn uitdagingen. Mauro mist de ontspannen Italiaanse levensstijl enorm.
Een duidelijk teken dat Mauro nog niet volledig is ingeburgerd, zijn de verschillen in eetgewoontes. Zijn gebruikelijke ontbijt van een cappuccino en croissantje is geen probleem, maar de Nederlandse lunchpauzes zijn moeilijker te accepteren. In Italië is de lunch een belangrijke maaltijd waarvoor hij uitgebreid de tijd nam. In Nederland heeft hij op zijn werk slechts een half uur de tijd voor een snelle hap, wat resulteert in een hongerige en vermoeide Mauro aan het einde van de dag.
Om Mauro tegemoet te komen, luncht het stel in het weekend extra uitgebreid. Elke zondag lunchen ze met vrienden en familie, vaak urenlang in een Italiaans restaurant of bij iemand thuis. Deze gezellige traditie helpt Mauro om zich iets meer thuis te voelen.
Hoewel de uitgebreide lunches gezellig zijn, ontstaat er regelmatig discussie over de cappuccino na de maaltijd. In Nederland is het heel gewoon om na de lunch een cappuccino te bestellen, maar in Italië is dit not done. Daar drinkt men na 11:00 uur geen koffie met melk meer, maar kiest men voor een espresso na de maaltijd. Mauro vond het zo gênant toen hij zijn vriendin en haar familie een cappuccino hoorde bestellen na de lunch, dat hij haar verbood dit nog te doen.
Lisanne is het hier absoluut niet mee eens. Ze vindt dat Mauro zich moet aanpassen aan de Nederlandse gewoontes, net zoals zij dat in Italië deed. Ze wil graag dat Mauro zich thuis voelt, maar hij moet accepteren dat het leven hier anders is. Hoewel Mauro iedere zondag blijft protesteren tegen de cappuccino, blijft Lisanne haar cappuccino bestellen. Haar moeder, die geschrokken is van Mauro’s reactie, bestelt nu uit beleefdheid een espresso, ondanks dat ze dit niet lekker vindt. Lisanne vindt dit belachelijk en blijft vasthouden aan haar eigen voorkeuren.
