Overgewaaid uit de Verenigde Staten, vieren nu ook veel Nederlandse vrouwen een babyshower. Het is hét moment om de mommy-to-be in het zonnetje te zetten. Meestal georganiseerd door de moeder of vriendinnen, vaak als verrassing. Ook voor Fenne werd een babyshower georganiseerd. Alleen kwam niemand opdagen.
“Ik ben een introvert en onzeker persoon”, vertelt Fenne. “Als kind was ik altijd stil en keek ik de kat uit de boom. Dit maakte me een makkelijk doelwit voor pesters. Mijn hele basisschooltijd stond in het teken van pesten.”
Fenne mocht na de basisschool naar het gymnasium. “Ik hoopte dat het pesten minder zou worden. Maar al in de eerste week noemden ze mij ‘Fluisterende Fenne’ en later vond ik een gebruikte tampon in mijn rugzak.”
Het pesten maakte Fenne steeds ongelukkiger. “Ik wilde uiteindelijk niet meer naar school. Toen ik mijn moeder vertelde wat er speelde, waren mijn cijfers al zo slecht dat ik naar een andere school moest. Achteraf was dit een zegen.”
Op haar nieuwe school voelde Fenne zich geaccepteerd. “Ik werd opgenomen door artistieke en alternatieve kinderen. Hier hoefde ik niet te praten en voelde ik me op mijn gemak. Eindelijk haalde ik goede cijfers en had ik zin om naar school te gaan.”
In deze periode leerde Fenne ook haar vriendje kennen. “Dave en ik zijn nog samen en verwachten ons eerste kindje. Van de eerste kus tot samen een huisje kopen, alles hebben we samen gedaan.”
Dave heeft Asperger en weinig vrienden. “Als hij niet werkt, zit hij graag te gamen of tekenen. Ik vind dat heerlijk, want ik ben zelf ook niet zo’n sociaal dier. Wel heb ik altijd contact gehouden met drie vriendinnen en mijn moeder. Zij kent mij als geen ander en bood aan mijn babyshower te organiseren.”
Omdat Fenne en Dave weinig vrienden hebben, was de gastenlijst klein. “De lijst bestond uit drie vriendinnen, twee collega’s en mijn moeder. Mijn moeder reserveerde een mooie tafel en organiseerde een high tea. Twee vriendinnen waren op vakantie. Mijn andere vriendin en collega’s zouden komen.”
Op de dag zelf had Fenne veel zin in de babyshower. “Ik haat verrassingen, dus mijn moeder had alles afgestemd. Ik zou om 15:15 uur arriveren. Maar toen ik aankwam, zat alleen mijn moeder aan tafel. Ze probeerde enthousiast te doen, maar ik zag dat ze had gehuild.”
De vriendin die zou komen, werd op het laatste moment ziek. “Heel sneu, daar kan ze niets aan doen. Maar mijn collega’s vielen me tegen. De één ‘was het vergeten’ en vond het te laat om alsnog te komen. Mijn andere collega heeft niks laten horen. Maandag vertelde ze dat ze een andere verjaardag had en nooit had gereageerd.”
“Mijn moeder en ik hebben samen gegeten en gedronken. Bij mij kwamen gevoelens van vroeger naar boven. Ik voelde me eenzaam en onzeker. Vooral van mijn collega’s viel het me tegen. Mijn vriendinnen hebben zich in ieder geval afgemeld. Wat een gezellige high tea had moeten zijn, werd een verdrietig moment.”
De babyshower is inmiddels een paar weken geleden, maar Fenne heeft nog steeds een knoop in haar maag. “Stiekem hoop ik dat mijn vriendinnen alsnog iets organiseren om me te verrassen. Maar eerlijk gezegd verwacht ik niks meer. Ik dacht dat mijn kleine groepje trouw was. Niets is minder waar.”
(Bron: Damespraatjes)
