Op zaterdagochtend, terwijl de eerste zonnestralen over het voetbalveld glijden, staat Paul al paraat. Hij is een vaste waarde op de club, al jarenlang. “Het is mijn tweede thuis,” zegt hij met een glimlach. Maar zijn vrolijke gezicht krijgt een serieuze blik als hij over een steeds vaker terugkerend probleem begint: te laat komen. “Het lijkt wel alsof de nieuwe generatie er lak aan heeft. Alsof tijd voor hen niets betekent.”
Een man van discipline
Paul is 73, maar nog altijd energiek. Hij draagt zijn taak als vrijwilliger bij de voetbalclub met trots. “Ik ben verantwoordelijk voor het openen van de kantine, het klaarzetten van de ballen, en soms fluit ik zelfs een wedstrijdje als er een scheids tekort is,” legt hij uit.
Maar zijn grootste ergernis? “Jongeren die niet op tijd komen opdagen. Daar kan ik gewoon niet bij.”
Hij herinnert zich nog goed hoe het vroeger ging. “Als wij vroeger moesten trainen, stonden we er tien minuten van tevoren. Altijd. Dat was de norm. Je respecteerde elkaars tijd en de regels van de club.
Tegenwoordig? Tegenwoordig komen ze vaak pas een kwartier na aanvang opdraven, en dat met een blik alsof het de normaalste zaak van de wereld is.”
De voetbaltraining
Paul beschrijft een typische trainingsavond. “Ik sta daar altijd ruim op tijd, zorg dat alles klaarstaat, en dan komt de coach langzaam binnendruppelen. Maar vervolgens zie je de spelers nog met hun fiets de hoek omkomen, terwijl de training allang begonnen is.
Dat zorgt voor zoveel irritatie bij de mensen die wél op tijd zijn.”
Hij ziet het niet alleen bij de jeugd, maar ook bij jongvolwassenen. “De spelers van het seniorenteam komen vaak direct van werk. Maar zelfs dan is er altijd een excuus. ‘Ik stond in de file’ of ‘Ik moest nog even langs de winkel’.
Kijk, dat kan een keer gebeuren, maar bij sommigen is het standaardgedrag. En dat frustreert me.”
Respect voor elkaar
Volgens Paul draait het allemaal om respect. “Op tijd komen is niet alleen een kwestie van discipline, het gaat ook om respect tonen voor anderen. Als je laat bent, laat je eigenlijk zien dat de tijd van een ander minder belangrijk is dan die van jou. En dat klopt gewoon niet.”
Hij heeft meermaals geprobeerd om dit aan te kaarten bij de jongeren op de club. “Ik heb het ze recht in hun gezicht gezegd.
Ik vraag ze: ‘Waarom kun je niet op tijd zijn?’ Dan krijg ik een schouderophaal of een halfslachtige smoes. Maar het lijkt niet echt door te dringen.”
Paul vindt het belangrijk dat dit probleem wordt aangepakt. “Het gaat niet alleen om voetbal. Het is een houding die je meeneemt in het leven.
Als je nu al niet leert op tijd te komen, hoe doe je dat dan later op je werk of in je relaties? Het is een basiswaarde.”
De verschillen tussen generaties
Paul begrijpt dat tijden veranderen. “Ik ben opgegroeid in een tijd waarin discipline en punctualiteit vanzelfsprekend waren. Mijn vader zei altijd: ‘Als je ergens op tijd wilt zijn, vertrek je tien minuten eerder dan nodig.’
Dat zit erin gebakken. Maar bij deze generatie lijkt dat besef er niet te zijn. Ze leven veel meer in het moment en hebben minder oog voor planning.”
Hij merkt dat technologie daar ook een rol in speelt. “Alles is tegenwoordig direct beschikbaar. Ze hoeven nergens meer op te wachten. Misschien maakt dat ze ook minder bewust van tijd. Als je alles op het laatste moment kunt regelen, waarom zou je dan op tijd vertrekken?”
De impact op het team
Het te laat komen heeft ook gevolgen voor de sfeer op de club. “Als een speler te laat komt, moet de trainer de training onderbreken. Het verstoort de flow en neemt de motivatie weg bij degenen die wél op tijd zijn.
En in wedstrijden is het nog erger. Als je niet op tijd bent, kun je je niet goed voorbereiden, en dat merk je in het spel.”
Paul vindt het frustrerend om te zien hoe de inzet van sommige spelers hierdoor afneemt. “Voetbal is een teamsport. Je bent afhankelijk van elkaar. Als de helft van het team te laat komt, hoe kun je dan van elkaar verwachten dat je het beste uit jezelf haalt?”
Een boodschap voor de jongeren
Toch blijft Paul hoopvol. Hij gelooft dat jongeren kunnen veranderen als ze zich bewust worden van het probleem. “Ik zeg altijd: het begint met een simpele keuze.
Zet je wekker iets eerder, plan je tijd beter in. Het kost je misschien vijf minuten extra, maar je maakt er zoveel mee goed.”
Paul wil dat de club een plek blijft waar jong en oud elkaar respecteren. “Ik ben hier om te helpen, niet om te oordelen. Maar het zou mooi zijn als de jongeren iets oppakken van wat wij, ouderen, proberen mee te geven. Tijd is kostbaar. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor anderen.”
Positief blijven
Ondanks zijn ergernis blijft Paul zich inzetten voor de club. “Ik doe dit omdat ik van voetbal hou en van de gemeenschap hier. Natuurlijk baal ik van het te laat komen, maar ik laat me daardoor niet ontmoedigen. Als ik een klein verschil kan maken, is mijn werk al geslaagd.”
Paul sluit af met een glimlach. “Misschien moeten we maar eens een training inplannen over op tijd komen. Al vrees ik dat de helft te laat zal zijn.”
