Wina, 66 jaar en opgegroeid in een rustige buurt waar het er rond de feestdagen vooral om ging om het gezellig te hebben met familie, staat voor een raadsel. De laatste jaren lijkt haar buurt namelijk steeds meer op een kermis als de decembermaand nadert.
De trend van kerstverlichting in de voortuin – en dan vooral in alle soorten, maten en kleuren – is haar een doorn in het oog. “Het lijkt wel of mensen de kerst niet meer vieren om het gevoel van samenzijn, maar om wie de grootste lichtshow in de tuin heeft,” zucht Wina.
Ze legt uit hoe het voor haar elk jaar moeilijker wordt om nog van de sfeer te genieten zonder overspoeld te worden door knipperende lichtjes en flikkerende rendieren bij elk huis in de straat.
“Ik begrijp best dat mensen willen versieren,” vertelt ze, “maar het is echt een andere wereld geworden. Het hele idee van kerst lijkt verdwenen te zijn achter al die glitter en felle kleuren. En het zijn niet eens meer simpele lichtjes; tegenwoordig zie ik opblaasbare sneeuwpoppen, felgekleurde kerstmannen en noem maar op. Het voelt alsof ik in een pretpark woon.”
Voor Wina heeft de kerstperiode altijd om iets heel anders gedraaid. Ze herinnert zich dat vroeger het hoogtepunt van de feestdagen een mooi gedekte tafel, de geur van vers gebakken koekjes en het warme gevoel van familie om zich heen was.
“Natuurlijk hadden we wel een paar kaarsen aan en misschien een lichtslinger in de kerstboom, maar dat was het. Het was intiem, warm, en vooral bescheiden.” Dat is tegenwoordig wel anders, merkt ze op. “Ik vraag me soms af waar het naartoe gaat. Het lijkt wel een wedstrijd wie de meeste spullen in z’n tuin kan zetten. En geloof me, daar wordt het niet altijd mooier van.”
Met een zekere frustratie vertelt Wina over een specifieke buurman die er elk jaar weer een schepje bovenop doet. “De voortuin staat vol met opblaasbare poppen en het lijkt alsof alles knippert op een soort stand die je het beste kunt omschrijven als een discotheek in de jaren ’80. Als ik ’s avonds uit mijn raam kijk, is het bijna onmogelijk om nog de rustige sfeer van kerst te voelen.”
Wina vindt het jammer dat veel mensen lijken te vergeten wat kerst volgens haar echt zou moeten zijn: een tijd van reflectie, warmte en familie. “Ik wil geen kermis in de straat; ik wil gewoon een rustige en sfeervolle kerst.”
Het is niet alleen het visuele aspect dat Wina stoort, ook het energieverbruik vindt ze problematisch.
“Iedereen praat tegenwoordig over duurzaam leven en het milieu, maar het lijkt wel of dat allemaal vergeten wordt zodra december begint. Ik vraag me af hoeveel energie er wel niet doorheen gaat om al die tuinen zo verlicht te krijgen. Ik snap gewoon niet waarom dat allemaal nodig is. Een paar lichtjes kan ik nog begrijpen, maar sommige mensen slaan echt door.”
Ze geeft aan dat er in haar ogen meer regulering zou moeten komen. “Waarom zou de gemeente hier geen grenzen aan stellen? Het zou toch best logisch zijn om een limiet te zetten op wat er aan kerstverlichting buiten mag staan. Voor mij voelt het namelijk alsof het helemaal uit de hand aan het lopen is.”
Wina twijfelt niet aan de intenties van haar buren – ze begrijpt dat iedereen graag de kerstsfeer in huis haalt. Maar volgens haar hoeft dat niet met flikkerende neon-kerstmannen en overdreven verlichting die van kilometers ver al zichtbaar is.
Volgens Wina gaat het haar niet om dat mensen geen plezier mogen hebben met hun versieringen.
“Ik ben absoluut niet tegen kerst, ik ben juist een groot voorstander van alles wat het seizoen te bieden heeft. Maar die rust en eenvoud lijken verloren te gaan in de wildgroei van decoraties die iedereen in zijn voortuin lijkt te proppen. Dat gevoel van eenvoud, dat is juist wat ik zou willen bewaren.”
Wat Wina het meest betreurt, is dat de essentie van de feestdagen voor haar gevoel steeds meer overschaduwd wordt door uiterlijk vertoon. Ze is dan ook niet bang om haar mening te delen en zegt dat ze het liefst zou zien dat de gemeente een beperking op de hoeveelheid en intensiteit van de verlichting zou instellen.
“Het moet toch mogelijk zijn om kerst te vieren zonder dat het hele huis eruitziet als een kermisattractie?” vraagt ze zich hardop af. “Ik ben heus niet de enige die er zo over denkt. En toch lijken mensen elk jaar maar weer meer toe te voegen.”
Met haar uitgesproken mening hoopt Wina vooral dat er een gesprek op gang komt. Voor haar staat kerst symbool voor warmte, bezinning en samen zijn – niet voor een wedstrijd wie de meest spectaculaire lichtshow kan neerzetten.
“Als iedereen gewoon een beetje meer zou nadenken over wat kerst nu echt betekent, dan zouden we misschien allemaal wat minder snel naar die overdaad grijpen. Het is voor mij een kwestie van respect voor de omgeving en de gemeenschap,” besluit ze.
