In Spijkenisse zorgt de 46-jarige Denny op een ongewone manier voor zijn huishouden en drie katten. Hij struint dagelijks de straten, vuilnisbakken, en parken af op zoek naar statiegeldblikjes en -flesjes om zo een inkomen te vergaren.
Met het geld uit statiegeld voedt hij zijn katten, waaronder twee van zijn overleden moeder. “Ik heb haar beloofd dat ik haar katten zou houden en voor ze zou zorgen,” zegt hij vastberaden. Elke dag legt hij vele kilometers af op zijn fiets, en kan in een goede dag tientallen euro’s verdienen met zijn vondsten.
Denny’s dag begint vroeg. Hij pakt zijn fiets, hangt een plastic tas aan het stuur, en maakt zich klaar voor zijn dagelijkse “jacht.” Met zijn versleten bodywarmer met het Scania-logo en zichtbare gaten trekt hij de aandacht van voorbijgangers.
De keuze voor deze versleten outfit is bewust; hij werkt regelmatig in struiken, bij waterkanten en zelfs in overvolle vuilnisbakken, waar hij zonder aarzelen in graait om blikjes te vinden. Deze inzet maakt hem in de buurt inmiddels een bekende verschijning.
Het statiegeldjagen is een noodzaak voor Denny. Hij leefde ooit samen met zijn moeder in Rotterdam, maar na haar overlijden moest hij verhuizen naar Spijkenisse.
Het verlies van zijn moeder bracht ook nieuwe uitdagingen met zich mee, waaronder financiële moeilijkheden. Door de schulden en het gebrek aan vast inkomen ziet hij het zoeken naar statiegeldflessen en -blikjes als een oplossing. “Ik moet wel. Anders hebben mijn katten geen eten,” legt hij uit.
Denny’s aanpak is ongebruikelijk en vaak niet makkelijk. Hij doorzoekt elke vuilnisbak grondig, ongeacht hoe vol of vuil deze is. “Veel mensen pakken een blikje alleen als het makkelijk bovenin ligt, maar ik draai de hele bak om, als het moet,” zegt hij. Zijn vastberadenheid loont: in ongeveer een kwartier tijd kan hij gemakkelijk een paar euro verdienen, afhankelijk van de plekken en hoeveel statiegelditems hij tegenkomt.
Elke dag maakt hij minstens drie rondes door Spijkenisse – in de ochtend, middag en avond – en op zonnige dagen kan dit hem rond de 35 euro per dag opleveren. Soms komt hij ’s nachts ook nog buiten, afhankelijk van de situatie. Echter, niet elk blikje is bruikbaar; sommige zijn te beschadigd of missen de barcode voor het statiegeldlogo, waardoor ze niets opleveren. Toch blijft hij optimistisch en vastberaden, wetende dat elk blikje helpt bij het onderhoud van zijn huishouden.
Hoewel Denny nog maar drie maanden in Spijkenisse woont, heeft hij al een zekere bekendheid opgebouwd. Veel mensen spreken hem aan of vragen naar zijn activiteiten. Sommigen geven hem spontaan hun blikje of flesje, wat hij altijd dankbaar aanneemt.
“Je zou versteld staan hoeveel mensen zomaar statiegeldblikjes weggooien, terwijl dat eigenlijk gewoon geld is. Met vijfduizend blikjes kun je zo 750 euro verdienen,” merkt hij op.
Toch stuit hij ook op onbegrip. Niet iedereen begrijpt waarom iemand door vuilnisbakken zou graaien voor statiegeld. Hij legt uit dat de stijgende kosten voor veel mensen een last zijn en dat velen op creatieve manieren geld moeten verdienen.
“Het systeem dwingt je soms om bepaalde keuzes te maken. Mensen vinden het misschien vies om een blikje mee te nemen omdat het in de tas kan gaan plakken. Maar je kunt ook een flesje kopen dat je kunt afsluiten,” suggereert hij.
Het fenomeen statiegeldjagen is niet uniek voor Denny. Volgens hem zijn vuilnisbakken tegenwoordig “goudmijnen” voor mensen die wat extra geld willen verdienen. In de buurt van metrostations en tankstations ontmoet hij vaak andere mensen die ook op zoek zijn naar statiegelditems.
Hoewel er concurrentie is, neemt Denny dit niet persoonlijk. “Ik heb er nog geen een gezien die het op de fiets doet,” zegt hij lachend, verwijzend naar zijn eigen aanpak waarbij hij met de fiets grotere afstanden aflegt dan de meeste andere statiegeldjagers.
Op een goede dag kan Denny met gemak twee tassen vol blikjes verzamelen. Vooral bij tankstations en wasstraten, waar mensen vaak hun blikjes achterlaten, scoort hij goed. Soms zijn de blikjes echter nat of beschadigd, wat het werk bemoeilijkt.
Maar Denny’s doorzettingsvermogen houdt hem op de been. Hij is er trots op dat hij, ondanks zijn omstandigheden, zijn katten en zichzelf kan onderhouden. Aan het eind van de dag is de beloning vaak duidelijk zichtbaar: een tas vol statiegeldflessen en -blikjes die hij kan inleveren bij de supermarkt.
Wanneer hij zijn blikjes inlevert, ontvangt hij bijna acht euro. “Normaal haal ik meer op,” zegt hij, wijzend op de extra tijd die hij nodig had om de verslaggever te begeleiden. Ondanks de verminderde opbrengst van die dag blijft Denny gemotiveerd. Elke euro helpt om de belofte aan zijn moeder te vervullen en zijn katten goed te verzorgen.
Denny laat zien dat creativiteit en doorzettingsvermogen je ver kunnen brengen, zelfs wanneer de financiële omstandigheden tegenzitten. Door het verzamelen van statiegelditems helpt hij niet alleen zichzelf, maar voorkomt hij ook dat deze items de natuur vervuilen. Zijn verhaal is een inspiratie voor iedereen die voor moeilijke keuzes staat.
