Joy Ryde-Myaz, een 42-jarige vrouw uit York, heeft besloten dat ze genoeg heeft van de worsteling met de iconische Pringles-verpakking. Ze is niet zomaar gefrustreerd, nee, ze neemt het serieus en heeft besloten om Pringles voor de rechter te slepen. Haar klacht? De verpakking zou discriminerend zijn tegen mensen met “vollere armen” en “mooie rondingen”.
Joy, die zichzelf beschrijft als iemand die graag geniet van een goede zak chips, vertelt dat ze afgelopen jaar maar liefst 56 keer Pringles heeft gekocht. Maar elke keer liep ze tegen hetzelfde probleem aan. “Ik kon gewoon niet bij de chips onderin,” zegt ze gefrustreerd.
“En ik heb het echt geprobeerd. Ik heb mijn arm erin geduwd, ik heb de buis geschud, maar het lukt simpelweg niet. Uiteindelijk zit je altijd te klungelen met lepels of schud je ze uit de verpakking alsof je een soort chipsfontein probeert te creëren.”
Wat haar vooral dwarszit, is dat dit probleem niet voorkomt bij andere chipsmerken. “Ik eet ook andere chips, en daar heb ik nooit zo’n probleem mee,” legt ze uit.
“Waarom kan een groot merk als Pringles niet gewoon een verpakking ontwerpen die voor iedereen werkt? Dit voelt gewoon niet eerlijk.”
Volgens Joy ligt het probleem bij het design van de buis. “Het is gewoon niet gemaakt voor mensen met rondingen of vollere armen. Waarom zou ik mezelf in ongemakkelijke houdingen moeten wringen alleen maar om een chip te eten?
Chips zijn bedoeld om van te genieten, niet om een uitdaging te zijn.”
Haar zaak draait niet alleen om haar eigen frustratie. Joy wil het opnemen voor iedereen die hetzelfde meemaakt. “Ik weet dat ik niet de enige ben,” zegt ze vastberaden. “Ik hoor het van vriendinnen en zie het online.
Mensen zijn constant aan het klagen over hoe onhandig die buis is. Dit is niet alleen mijn strijd, dit is voor iedereen die ooit met een lege Pringles-buis heeft gezeten en zich afvroeg: ‘Waarom is dit zo moeilijk?’”
Hoewel haar stap om juridische actie te ondernemen misschien overdreven lijkt voor sommige mensen, vindt Joy dat het tijd is om een punt te maken. “Mensen lachen misschien, maar dit gaat over toegankelijkheid.
Waarom zou ik minder waard zijn omdat ik een voller figuur heb? Waarom moeten mensen met een andere lichaamsvorm constant tegen dit soort dingen aanlopen? Het gaat om gelijkheid.”
De zaak heeft inmiddels voor flink wat ophef gezorgd. Op sociale media reageren mensen zowel positief als kritisch. Sommigen steunen Joy volledig en zeggen dat ze altijd al een hekel hadden aan de Pringles-verpakking.
“Eindelijk iemand die het zegt!” schrijft een gebruiker op Twitter. “Ik dacht dat ik de enige was die met die buis aan het worstelen was.” Maar anderen vinden het minder serieus. “Ze moet gewoon een schaaltje gebruiken,” reageert iemand cynisch.
Pringles zelf heeft nog geen officiële reactie gegeven, maar het merk staat bekend om zijn iconische verpakking. De buisvormige verpakking werd in de jaren ’60 ontworpen om chips langer vers te houden en te voorkomen dat ze zouden breken.
Het design is sindsdien nauwelijks veranderd en is een van de meest herkenbare verpakkingen ter wereld. Toch is het design al vaker onder vuur komen te liggen. Zo werd het eerder bekritiseerd omdat het moeilijk te recyclen zou zijn door de mix van materialen die in de buis worden gebruikt.
Joy laat zich echter niet ontmoedigen door kritiek. “Dit is belangrijk,” zegt ze.
“Als we als samenleving verder willen komen, moeten we openstaan voor verandering. Zelfs iets kleins als een chipsverpakking kan een groot verschil maken.”
Voor Joy draait het niet alleen om het praktische aspect van de verpakking, maar ook om wat het symboliseert.
“Het gaat erom dat bedrijven nadenken over hun klanten. Iedereen zou zich welkom moeten voelen bij een product. Dit is mijn manier om dat punt te maken.”
Of haar zaak kans maakt bij de rechter, is nog maar de vraag. Maar één ding is zeker: Joy heeft een discussie op gang gebracht.
Een discussie over hoe iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een chipsverpakking toch een groot verschil kan maken in hoe mensen zich voelen.
Terwijl Joy wacht op een reactie van Pringles, blijft ze haar verhaal delen. “Ik wil gewoon dat iedereen weet dat ze niet alleen zijn in hun frustratie,” zegt ze. “En misschien, heel misschien, verandert er iets.
Wie weet? Misschien komt er een dag dat we allemaal zonder moeite de laatste Pringle uit de buis kunnen halen.”
