Komende zaterdag is het weer zover: Extinction Rebellion trekt opnieuw naar de A12 in Den Haag om daar een snelwegblokkade te organiseren. Vanaf 12:00 uur willen actievoerders het verkeer tot stilstand brengen als protest tegen de subsidies op fossiele brandstoffen. En hoewel het klimaat belangrijk is, rijst de vraag: waar ligt de grens tussen opkomen voor een goed doel en het ontregelen van het dagelijks leven van duizenden mensen?
Verkeerschaos dreigt opnieuw in de regio
De A12 is niet zomaar een weg. Het is een van de drukste verkeersaders van Nederland, en essentieel voor forenzen en hulpdiensten.
Mensen uit Rijswijk, Pijnacker-Nootdorp, Leidschendam-Voorburg en omliggende gebieden maken dagelijks gebruik van deze route richting Den Haag. Een blokkade betekent niet alleen omrijden en vertraging, maar ook overbelasting van andere wegen zoals de N14 en A4.
Eerdere acties van Extinction Rebellion op deze plek zorgden al voor chaos, woede en frustratie. Automobilisten kwamen vast te staan, hulpdiensten moesten omrijden en velen misten afspraken, werk of familiebezoeken.
En dat alles voor een boodschap die allang gehoord is – maar niet per se op deze manier beter overkomt.
Zorgprofessionals sluiten zich aan
Dit keer wordt het protest versterkt door zorgprofessionals die zich uitspreken tegen fossiele subsidies. Een nobel gebaar op papier, maar ook zij sluiten zich aan bij een actie die mogelijk de zorg in de regio belemmert.
Want wat als een ambulancedienst vast komt te zitten in het protest? Wat als zorgverleners patiënten niet op tijd kunnen bereiken?
Het klinkt misschien overdreven, maar de impact van een snelwegblokkade reikt ver. En juist zorgmedewerkers zouden dat als geen ander moeten begrijpen.
Waarom dit protest op zoveel weerstand stuit
De boodschap van Extinction Rebellion is helder: ze willen een eerlijk klimaatbeleid en een einde aan fossiele subsidies. En daar zullen weinig mensen het fundamenteel mee oneens zijn.
Maar de manier waarop ze die boodschap keer op keer onder de aandacht brengen, roept wél steeds meer irritatie op.
Blokkades van snelwegen zijn niet onschuldig. Ze veroorzaken onrust, gevaar en economische schade. En ze duwen mensen – die mogelijk sympathie hadden voor het klimaatdoel – juist van zich af.
Want niemand wordt enthousiast van activisten die je het verkeer in trekken, je dag platleggen en vervolgens verklaren dat dit “nodig is voor het grotere geheel”.
De vraag die veel mensen stellen is dan ook logisch: waarom moeten onschuldige burgers de dupe zijn van een politiek statement?
Burgemeester en Tweede Kamer grijpen in
De Haagse burgemeester Jan van Zanen stelde onlangs voor om een landelijke proef te starten waarbij demonstranten die snelwegen blokkeren direct een boete krijgen.
Dat voorstel kreeg de steun van de Tweede Kamer, al is nog niet zeker of het aankomende zaterdag al wordt toegepast.
Toch is het een duidelijk signaal: zelfs politiek Den Haag begint genoeg te krijgen van deze vorm van protest.
Erkenning van het demonstratierecht betekent niet dat alles maar toegestaan moet worden – zeker niet als het anderen in gevaar brengt of hindert.
Is er nog draagvlak onder de bevolking?
Kijk je naar de reacties van gewone mensen, dan zie je dat het geduld op is. Op sociale media regent het klachten van forenzen, ouders met kinderen op de achterbank, mensen met een belangrijke afspraak in het ziekenhuis of ouderen die gewoon op bezoek wilden gaan.
De algemene teneur is helder: mensen begrijpen het klimaatprobleem, maar verliezen hun geduld voor activisten die steeds weer hun zin doordrijven door wegen te blokkeren.
Dat is geen ‘geweldloze burgerlijke ongehoorzaamheid’ meer – dat is overlast, frustratie en soms zelfs gevaarlijk.
Hoe bereik je dan wél verandering?
Er zijn genoeg manieren om verandering teweeg te brengen zonder het hele land plat te leggen.
Petities, demonstraties op centrale pleinen, dialoog met beleidsmakers, sociale campagnes: het zijn allemaal manieren om gehoord te worden zonder anderen te duperen.
Juist in een tijd waarin het draagvlak voor klimaatbeleid broos is, is het belangrijk om mensen mee te krijgen – niet tegen je in het harnas te jagen. De focus moet liggen op overtuigen, niet op dwang.
Want ja, het is belangrijk dat Nederland duurzamer wordt. En ja, subsidies voor vervuilende industrieën mogen best kritisch bekeken worden.
Maar het is minstens zo belangrijk dat mensen die niets met het beleid te maken hebben, niet telkens gegijzeld worden door radicale acties.
Wat kun je doen als je zaterdag de weg op moet?
Voor iedereen in de regio Den Haag is het goed om zaterdag alert te zijn. De kans is groot dat de A12 tijdelijk onbegaanbaar wordt.
Politieoptreden wordt verwacht, maar hoe lang de blokkade duurt, is onbekend. Vermijd de omgeving als je kunt, en kies voor alternatieve routes via de A13, N14 of het openbaar vervoer als dat mogelijk is.
Let ook op verkeersinformatie via de ANWB of apps als Flitsmeister om files te vermijden.
Tot slot: Protest mag, maar niet ten koste van alles
In Nederland hebben we het recht om te demonstreren – en dat moeten we koesteren. Maar dat recht betekent niet dat je anderen mag hinderen, in gevaar brengen of onnodig schade mag veroorzaken.
Als dat gebeurt, verlies je het morele gelijk waar je zo hard voor zegt te vechten.
Het is tijd dat Extinction Rebellion inziet dat hun acties eerder afkeer dan bewustwording opwekken. En het is tijd dat Den Haag stopt met toekijken en duidelijke grenzen stelt aan deze vorm van activisme.
Want dat er actie nodig is voor het klimaat, daar zijn we het grotendeels over eens.
Maar dat je daarvoor een snelweg moet blokkeren en duizenden mensen moet frustreren? Daar denken steeds meer mensen anders over.
