De spanning rond de toekomst van Ongehoord Nederland loopt hoog op. Dinsdag moet minister Rianne Letschert van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap een besluit nemen over de uitzendlicentie van de omroep, en binnen ON! wordt inmiddels openlijk gesproken over censuur, politieke uitsluiting en een aanval op de persvrijheid. Presentatrice Raisa Blommestijn gaat nog een stap verder en vergelijkt de situatie zelfs met Noord-Korea.
Die vergelijking zorgt opnieuw voor ophef, zeker omdat Ongehoord Nederland al langere tijd onder een vergrootglas ligt vanwege interne ruzies, journalistieke missers en conflicten met toezichthouders. De discussie draait inmiddels niet alleen meer om één omstreden uitzending, maar om de vraag of de omroep volgens de regels binnen het publieke bestel kan blijven functioneren.
Voorstanders van ON! spreken van het monddood maken van een afwijkend geluid, terwijl toezichthouders juist wijzen op structurele problemen en herhaalde incidenten.
Mis geen artikelen! Volg TrendyVandaag in Google →
Ongehoord Nederland vreest einde
Dinsdag wordt een belangrijke dag voor Ongehoord Nederland. Dan neemt minister Rianne Letschert naar verwachting een besluit over de aspirant-status en daarmee de toekomst van de omroep binnen het publieke bestel. Opvallend genoeg staat diezelfde dag ook de eerste uitzending van Ongehoord Nieuws na de zomerstop gepland.
Of die uitzending gewoon doorgaat, is nog onzeker. Binnen de omroep wordt in ieder geval rekening gehouden met een zeer zwaar scenario: het verliezen van de publieke uitzendvergunning. Dat zou betekenen dat ON! niet langer op dezelfde manier onderdeel kan blijven van de NPO.
De dreiging komt niet uit de lucht vallen. Al langere tijd zijn er problemen rond de omroep, variërend van interne conflicten tot kritiek op journalistieke keuzes en bestuurlijke kwesties. Volgens het Commissariaat voor de Media zijn er inmiddels voldoende juridische gronden om in te grijpen.
Blommestijn haalt hard uit
Raisa Blommestijn, een van de bekendste gezichten van Ongehoord Nederland, reageert bijzonder fel op de mogelijke intrekking van de licentie. Op X spreekt zij over een politiek proces en beschuldigt zij de verantwoordelijke minister en toezichthouder ervan een afwijkend geluid uit het publieke bestel te willen verwijderen.
Volgens Blommestijn is sprake van “het smoren van het enige afwijkende geluid” binnen de publieke omroep. Zij noemt de mogelijke maatregel “totaal ondemocratisch” en een aanval op de persvrijheid.
Daar blijft het niet bij. Blommestijn trekt zelfs een vergelijking met Noord-Korea, een land dat bekendstaat om staatscontrole, propaganda en het ontbreken van vrije media. Die vergelijking is fors en roept daardoor vanzelfsprekend veel reacties op.
Critici wijzen erop dat Nederland juist een uitgebreid juridisch en bestuurlijk proces kent rond media, vergunningen en toezicht. Een omroep kan besluiten aanvechten en betrokkenen hebben toegang tot juridische procedures. Daarmee ligt de werkelijkheid ver af van de situatie in een totalitaire dictatuur.
Het begint hier steeds meer op Noord-Korea te lijken: een D66-minister die op instigatie van een BIJ1-commissaris een omroep die andere politieke kleur vertegenwoordigt het bestel uit wil gooien.
Dit is niets minder dan het smoren van het enige afwijkende geluid in het publiek…
— Raisa Blommestijn (@rblommestijn) September 4, 2026
Eerdere veroordeling blijft terugkomen
De naam van Blommestijn is al vaker onderwerp van discussie geweest. Zij werd eerder veroordeeld voor beledigende uitlatingen over mensen van kleur. Daarmee kwam zij juridisch en maatschappelijk onder vuur te liggen.
Ook rond de financiering van haar rechtszaak ontstond kritiek. Blommestijn vroeg via verschillende kanalen om donaties en stelde dat zij met de rug tegen de muur stond omdat haar rechtsbijstandsverzekering niets zou vergoeden.
Later bleek dat haar eigen omroep al een belangrijk deel van de rechtszaak financierde. Blommestijn verdedigde zich daarna tegen kritiek en benadrukte dat het gedoneerde geld niet voor privédoeleinden of vakanties was gebruikt.
Daarnaast kwam zij in opspraak rond het vertrek van ON!-oprichter Arnold Karskens. Het gerechtshof sprak in die kwestie over een opvallende dubbelrol van Blommestijn. Zelf wilde zij daar volgens de beschikbare informatie niet inhoudelijk op reageren.
Dit bericht op Instagram bekijken
Hitler-item zorgt voor nieuwe rel
Een van de meest recente en gevoelige incidenten draait om een uitzending waarin beelden van Adolf Hitler werden gebruikt. In dat item werd een toespraak van Hitler getoond en zei toenmalig hoofdredacteur Joost Niemöller dat Hitler bepaalde zaken “heel goed” zou hebben verwoord.
Ook werd Hitler in de uitzending aangeduid als de toenmalige rijkskanselier van Duitsland, zonder dat volgens critici voldoende context werd gegeven over zijn rol als dictator en verantwoordelijke voor de gruweldaden van het naziregime.
De video werd kort daarna offline gehaald. Binnen ON! werd later erkend dat het item een fout was. Omroepdirecteur Peter Vlemmix noemde het zelfs een “hele domme video”.
Volgens Vlemmix zou zo’n fout echter niet automatisch het einde van de omroep mogen betekenen. Hij erkent dat er de afgelopen jaren veel interne problemen zijn geweest, maar noemt het intrekken van de uitzendstatus een uitzonderlijk zware stap.
Ook eerder kritiek op uitzendingen
Het Hitler-item staat niet op zichzelf. Ongehoord Nederland kreeg eerder al veel kritiek vanwege andere uitzendingen, waaronder een item waarin willekeurige internetbeelden werden samengevoegd van geweld tussen mensen met verschillende huidskleuren.
Blommestijn gebruikte daarbij een zeer beladen formulering over witte mensen die door zwarte mensen zouden worden mishandeld. Het item kreeg veel kritiek omdat de losse beelden zonder bredere context werden gepresenteerd.
Voor tegenstanders van ON! past het in een patroon van journalistieke keuzes waarbij volgens hen onvoldoende zorgvuldig wordt omgegaan met context, brongebruik en maatschappelijke gevoeligheden. Voor aanhangers van de omroep is juist sprake van een programma dat onderwerpen aansnijdt waar andere media volgens hen omheen draaien.
Precies daar zit de kern van het conflict. ON! presenteert zichzelf als tegenstem binnen de publieke omroep, terwijl toezichthouders stellen dat ook een kritisch of afwijkend geluid zich gewoon aan journalistieke, bestuurlijke en wettelijke regels moet houden.
Commissariaat ziet juridische gronden
Het Commissariaat voor de Media stelt inmiddels dat er voldoende juridische basis is om de aspirant-status van Ongehoord Nederland in te trekken. Daarbij wordt niet alleen gekeken naar uitzendingen, maar ook naar de bedrijfsvoering van de omroep.
Onder meer de schijn van belangenverstrengeling speelt een rol. Een eerdere zaak draaide om presentator Tom de Nooijer, die destijds tegelijkertijd gemeenteraadslid in Oldebroek was.
Het Commissariaat legde toen een boete op vanwege wat het omschreef als een vermenging van redactionele en politieke belangen. De Nooijer is inmiddels niet meer actief bij de omroep en werkt tegenwoordig als wethouder.
Voor de toezichthouder lijkt het totaalbeeld belangrijk te zijn. Het gaat dus niet uitsluitend om één fout of één controversiële uitspraak, maar om een reeks gebeurtenissen die samen de vraag oproepen of ON! binnen de regels van het publieke bestel opereert.
ON! spreekt van politieke uitsluiting
Binnen de omroep zelf wordt die lezing fel bestreden. Presentatrice Arlette Adriani vraagt zich openlijk af waar het volgens haar met Nederland naartoe gaat wanneer een kritische omroep uit het bestel wordt gezet.
Volgens Adriani moet er in een democratie ruimte zijn voor geluiden die schuren of niet iedereen bevallen. Zij vreest dat een grote groep kijkers zich buitengesloten zal voelen wanneer ON! verdwijnt van de publieke zenders.
Ook omroepdirecteur Vlemmix gebruikt dat argument. Volgens hem dreigt de pluriformiteit van het publieke bestel te worden aangetast en zouden honderdduizenden Nederlanders zich opnieuw niet vertegenwoordigd voelen.
Daarmee probeert ON! het conflict nadrukkelijk te framen als een discussie over vrijheid van meningsuiting en politieke diversiteit.
Vrijheid van meningsuiting blijft centraal
De discussie rond Ongehoord Nederland raakt daardoor aan een gevoelige vraag: betekent vrijheid van meningsuiting automatisch dat iedere omroep recht heeft op een plek binnen het publieke bestel?
Voorstanders van ON! vinden dat een afwijkende mening juist bescherming verdient, vooral wanneer die botst met dominante opvattingen. Vanuit die gedachte wordt een mogelijke verwijdering gezien als een vorm van politieke selectie.
Tegenstanders wijzen erop dat vrijheid van meningsuiting iets anders is dan het recht op publieke zendtijd. Ook wanneer een omroep niet langer binnen de NPO actief is, kan zij in principe commercieel verder, online uitzenden of via andere kanalen haar publiek bereiken.
Dat maakt de juridische en politieke discussie ingewikkelder dan simpelweg “wel of geen vrije meningsuiting”. Het gaat vooral over de voorwaarden waaronder een organisatie deel mag uitmaken van het publieke omroepbestel.
Paul Cliteur spreekt framing tegen
Ook Paul Cliteur, lid van de Raad van Toezicht van Ongehoord Nederland en daarnaast verbonden aan Forum voor Democratie, verzet zich tegen de kritiek op de omroep.
Hij bestrijdt dat het omstreden Hitler-item neerkwam op Hitlerverheerlijking. Volgens Cliteur kan iedereen die de volledige context bekijkt zelf zien dat die beschuldiging niet klopt.
Daarnaast verwijt hij andere media dat zij de kwestie bewust zouden uitvergroten om ON! en het radicaal-rechtse geluid van televisie te krijgen. Hij spreekt van kwaadaardige framing.
Die reactie laat zien hoe gepolariseerd de discussie inmiddels is. Waar critici zeggen dat sprake is van herhaalde journalistieke missers, ziet ON! juist een gecoördineerde poging om een ongewenste politieke stem uit het bestel te verwijderen.
Minister moet nu knoop doorhakken
Uiteindelijk ligt de beslissing bij minister Rianne Letschert. Zij moet beoordelen of het advies van het Commissariaat voor de Media voldoende aanleiding geeft om de aspirant-status van Ongehoord Nederland daadwerkelijk in te trekken.
Dat besluit zal hoe dan ook veel aandacht trekken. Wanneer de minister besluit om ON! uit het publieke bestel te zetten, zal dat door de omroep vrijwel zeker worden gepresenteerd als bewijs dat afwijkende geluiden niet worden geduld.
Besluit zij de omroep toch te laten doorgaan, dan zal de vraag ontstaan welke consequenties de eerdere incidenten en bestuurlijke problemen dan wel hebben.
De zaak draait daardoor allang niet meer alleen om één televisieprogramma. Ze raakt aan bredere discussies over journalistieke normen, politieke pluriformiteit, toezicht en de grenzen van publieke financiering.
Toekomst ON! blijft onzeker
Voorlopig blijft het wachten op dinsdag. Dan moet duidelijk worden of Ongehoord Nederland verder mag binnen de publieke omroep of een andere toekomst moet zoeken.
Vlemmix blijft benadrukken dat de omroep verbeteringen heeft doorgevoerd en vindt dat de toezichthouder daar te weinig rekening mee houdt. Tegelijkertijd staat er een lange lijst aan incidenten tegenover die volgens het Commissariaat juist reden zijn voor hard ingrijpen.
De vergelijking van Raisa Blommestijn met Noord-Korea heeft de discussie in ieder geval opnieuw op scherp gezet. Voor haar en andere prominenten van ON! is de kwestie een principiële strijd over persvrijheid en het recht op een afwijkende mening.
Voor de tegenpartij ligt het anders. Daar draait het om de vraag of een publieke omroep zich structureel aan regels, journalistieke normen en eisen rond onafhankelijkheid houdt. Juist dat verschil in perspectief maakt dat het besluit van dinsdag waarschijnlijk nog lang zal worden nagepraat, ongeacht welke kant het opvalt.
