Gert is 47 jaar en begrijpt er niets van. “Waarom moet ik nog steeds hondenbelasting betalen als ik zelf altijd de poep van mijn hond opruim en we bijna nergens mogen komen?” Hij haalt zijn schouders op, vol onbegrip over wat voor hem steeds meer voelt als een oneerlijke regel. “Elke maand betaal ik keurig mijn belasting, terwijl ik eigenlijk nooit het gevoel heb dat ik daarvoor iets terugzie.”
Volgens Gert voelt de hondenbelasting niet alleen als een belasting op bezit, maar ook als een belasting op verantwoordelijkheid.
“Ik doe echt mijn best om alles netjes te houden. Overal gaat een zakje mee, altijd zorg ik ervoor dat er geen spoor achterblijft. En toch voelt het alsof ik door de overheid gestraft word, puur omdat ik een hond heb.”
De frustratie van hondenbezitters zoals Gert wordt steeds groter. “Er zijn zoveel mensen die klagen over hondenpoep in het park, maar hoeveel daarvan zijn daadwerkelijk door honden achtergelaten?” Hij vertelt over de strenge beperkingen op plekken waar honden mogen komen.
“Het lijkt wel alsof er steeds meer gebieden verboden terrein worden voor ons. Speelplaatsen, parken, zelfs op sommige stranden mogen we in bepaalde maanden niet komen. Waar moet ik dan nog naartoe met mijn hond?”
Gert lacht kort en voegt er geïrriteerd aan toe: “Ik wil alleen maar ergens rustig wandelen met mijn hond, zonder het gevoel te hebben dat ik iets verkeerd doe.”
Gert is niet de enige die vraagtekens zet bij de rechtvaardigheid van hondenbelasting. Voor velen lijkt het alsof de heffing totaal losstaat van de werkelijke situatie.
“Het geld dat ik betaal, zie ik niet terug in voorzieningen of extra afvalbakken. In mijn wijk hebben ze bijvoorbeeld nauwelijks plekken waar je specifiek hondenafval kwijt kunt. Het voelt bijna alsof ik voor niets betaal, en dat terwijl ik alles netjes opruim.”
Volgens hem wordt hondenbelasting nog te vaak gezien als een manier voor gemeentes om geld binnen te halen zonder daadwerkelijk rekening te houden met de behoeften van hondenbezitters.
Ook merkt Gert dat er een groot verschil is tussen hoe hondenbezitters en niet-hondenbezitters denken over hondenbelasting.
“Mensen zonder hond roepen al snel dat het logisch is dat hondenbelasting er is, omdat er dan minder overlast is in de buurt. Maar dat is een misverstand, want veel van ons doen gewoon wat nodig is en houden rekening met anderen.”
Hij zucht even en vertelt hoe vaak hij in discussies verwikkeld raakt over de kwestie. “Vaak krijg ik te horen dat ik me niet moet aanstellen. Maar voor mij en mijn hond is het juist een groot punt van irritatie.”
Wat Gert vooral steekt, is dat het geld van de hondenbelasting vaak niet eens specifiek wordt gebruikt voor hondenvoorzieningen.
“Ik zou er nog vrede mee kunnen hebben als ik wist dat het naar hondenparken of extra afvalbakken gaat, maar het lijkt alsof dat niet gebeurt. Wat is dan eigenlijk het nut ervan?”
Volgens hem zou het veel eerlijker zijn als gemeentes transparanter zouden zijn over de besteding van de hondenbelasting. “Als ik kon zien dat mijn geld naar het onderhouden van hondenlosloopgebieden gaat, zou ik er vrede mee hebben. Maar nu voelt het alsof ik gewoon extra betaal zonder dat ik daar iets voor terugkrijg.”
Hij denkt hardop na over mogelijke oplossingen. “Misschien zou het helpen als de belasting alleen geheven wordt op mensen die hun honden niet netjes uitlaten. Of als ze meer controle zouden uitvoeren op plekken waar mensen hun honden loslaten zonder op te ruimen.”
Gert wijst op een situatie die hij onlangs meemaakte in zijn buurtpark. “Er liep een man die helemaal geen zakjes bij zich had en gewoon wegliep nadat zijn hond zijn behoefte had gedaan. Het is door zulke mensen dat wij, die wel netjes opruimen, steeds meer beperkingen krijgen opgelegd.”
Gert sluit af met een wens die veel hondenbezitters met hem delen.
“Ik wil gewoon dat er meer eerlijkheid komt in de regelgeving rondom hondenbelasting. Dat er wordt gekeken naar oplossingen die eerlijk zijn voor mensen die zich aan de regels houden. Waarom zouden wij moeten betalen voor de fouten van anderen? Het wordt tijd dat gemeentes gaan luisteren naar ons standpunt en inzien dat niet elke hondenbezitter een probleem veroorzaakt.”
