Irene, 39 jaar, deelt een standpunt dat voor veel mensen gevoelig ligt: zij vindt dat mensen met een laag inkomen eigenlijk geen huisdieren zouden moeten hebben. Voor haar gaat het niet alleen om het welzijn van de dieren, maar ook om de verantwoordelijkheid die erbij komt kijken.
Ze ziet te vaak situaties waarin huisdieren niet de zorg krijgen die ze verdienen, puur omdat de middelen ontbreken. “Het klinkt misschien hard, maar ik denk dat het soms zelfs egoïstisch is om een huisdier te nemen als je eigenlijk weet dat je niet alle kosten kunt dragen,” vertelt ze. Voor Irene gaat het om meer dan alleen liefde voor dieren – het gaat om eerlijk zijn tegenover jezelf en het dier.
Ze legt uit dat een huisdier hebben geen simpele, oppervlakkige beslissing is, en het houdt zeker niet op bij de aankoop of adoptie van het dier. “Je moet je voorstellen dat je een levend wezen in huis haalt dat jarenlang afhankelijk is van jou,” zegt ze.
“Het is niet iets wat je zomaar doet zonder na te denken over de kosten en de toewijding die erbij komen kijken.” Voor Irene is liefde voor dieren niet genoeg om een verantwoorde keuze te maken. “Ik zie soms mensen die hun eigen behoeften opzijzetten voor hun huisdier, en dat lijkt nobel, maar is het eerlijk tegenover het dier als je weet dat je niet alles kunt bieden wat het nodig heeft?”
Haar zorgen strekken verder dan alleen de financiën. Ze vraagt zich af of het niet ten diepste egoïstisch is om een dier in huis te halen puur voor de emotionele steun en gezelschap die het biedt, terwijl men weet dat het dier misschien niet altijd goed verzorgd kan worden.
“Een huisdier nemen puur omdat je zelf gezelschap zoekt, zonder alle bijkomende verantwoordelijkheden te kunnen dragen, voelt voor mij egoïstisch,” benadrukt ze. “Dieren kunnen ons enorm veel liefde en troost geven, maar ze hebben zelf ook hun behoeften die vervuld moeten worden.”
Irene merkt op dat asielen steeds voller raken met dieren die vanwege financiële redenen worden afgestaan. Ze ziet het als een trieste realiteit die deels voortkomt uit beslissingen die mensen nemen zonder volledig na te denken over de lange termijn.
“Het is natuurlijk verschrikkelijk om een huisdier weg te moeten doen omdat je de kosten niet meer kunt dragen, maar in sommige gevallen had dat misschien voorkomen kunnen worden als men eerlijker naar de eigen financiële situatie had gekeken,” zegt ze.
Volgens haar gaat het niet om een oordeel, maar om een bewuste keuze vooraf. “Een dier verdient het om zonder twijfel verzorgd te worden, en als je dat niet kunt bieden, is het misschien beter om geen huisdier te nemen.”
Wat Irene nog verder raakt, zijn de situaties waarin huisdieren tekortkomen in basisbehoeften. Ze beschrijft het als pijnlijk om te zien dat sommige dieren niet de zorg en aandacht krijgen die ze nodig hebben, vaak omdat hun eigenaar de middelen niet heeft.
“Ik begrijp dat mensen van hun dieren houden, maar liefde alleen is niet genoeg. Het is oneerlijk tegenover het dier als het lijdt onder jouw beperkingen. Hoe goed bedoeld ook, het blijft een vorm van egoïsme om een dier te houden puur omdat je het zelf niet kan missen,” zegt ze. Het is volgens Irene een kwestie van eerlijk zijn tegenover jezelf en het dier.
Haar standpunt is niet bedoeld om anderen te veroordelen, maar om bewustzijn te creëren. “Als je een dier echt een goed leven wilt geven, moet je jezelf afvragen of je op alle fronten kunt voldoen aan wat het dier nodig heeft, en niet alleen emotioneel.
Het klinkt misschien hard, maar soms is het voor het dier het beste om geen huisdier te nemen als je twijfels hebt over de middelen die je hebt.” Voor haar is het een kwestie van verantwoordelijkheid: een huisdier heeft zelf geen keuze om afhankelijk te zijn, maar de eigenaar wel.
Irene benadrukt dat het haar vooral gaat om bewustwording, niet om mensen af te wijzen of te veroordelen. “Iedereen kan in moeilijke omstandigheden terechtkomen, dat weet ik ook. Maar juist omdat dieren afhankelijk zijn van ons, moeten we bij de keuze om een huisdier te nemen nadenken over de toekomst en ons eigen vermogen om dat dier een stabiel leven te bieden.
Dieren verdienen een thuis waar ze niet tekortkomen, waar hun behoeften stabiel en langdurig vervuld worden.” Ze hoopt dat haar boodschap meer mensen aanzet tot nadenken, zodat dieren een thuis krijgen waar ze echt gelukkig kunnen zijn, zonder dat eigenaren zichzelf in benarde situaties hoeven te brengen om die zorg te kunnen bieden.
