Mark Bryan, een robotica-ingenieur die al 11 jaar getrouwd is en een dochter heeft, heeft een unieke kijk op mode. Bryan beschrijft zichzelf als een heteroman, maar hij kleedt zich onconventioneel. Elke dag draagt hij rokken en hoge hakken, of hij nu naar zijn werk gaat of ergens anders naartoe.
Bryan, een Amerikaan die in Duitsland woont, vindt dat mode niet geslachtsgebonden moet zijn. Hij ergert zich aan de beperkte kledingkeuze voor mannen, vooral in zakelijke kleding. Mannenpantalons zijn er meestal alleen in zwart, grijs, donkerblauw en af en toe een krijtstreep. Daarentegen biedt vrouwenkleding veel meer kleur en variatie.
Volgens Bryan zouden mannen net als vrouwen ook rokken en jurken moeten kunnen dragen. Hij geniet van de verschillende stijlen en patronen van rokken en de kleurrijkheid van vrouwenkleding. Zijn voorkeur gaat uit naar een mix van traditionele mannenkleding boven de taille, zoals blazers en stropdassen, en traditionele vrouwenkleding onder de taille. Hij draagt vaak een kokerrok en hakken van ongeveer 10 centimeter.
Bryan heeft geen problemen met het lopen op hoge hakken. Hij leerde dit toen hij op de universiteit met zijn vriendin danste. Om even groot te zijn, droeg hij een jaar lang hoge hakken tijdens hun danssessies. Dit maakte hem bekwaam in het dragen van hakken.
Hij laat zich niet beïnvloeden door stereotypen en veronderstellingen. Bryan stelt zich openlijk op tegen de verwachtingen en kleedt zich zoals hij wil. Hij gelooft dat kleding geen gender heeft en geeft de voorkeur aan een mannelijke look boven de taille en een genderneutrale look daaronder.
Bryan herinnert zich nog dat meisjes vroeger geen broeken mochten dragen op school. Hij vraagt zich af waarom rokken en hakken dan niet genderneutraal kunnen zijn. Bovendien wijst hij erop dat mannen historisch gezien eerder hakken droegen dan vrouwen. Perzische cavalerie droeg bijvoorbeeld laarzen met hakken om hun voeten in de stijgbeugels te houden.
Het bezit van een paard was een teken van rijkdom, waardoor alleen rijke mannen zich laarzen met hakken konden veroorloven. Dit gebruik verspreidde zich langzaam over Europa en werd een modestatement voor edellieden. Pas in de 18e eeuw, toen de discussie over mannen- en vrouwenkleding opkwam, stopten mannen met het dragen van hoge hakken.
Bryan is een voorbeeld van hoe hoge hakken langzaamaan terugkomen als geaccepteerd schoeisel voor mannen. Hoewel hij begrijpt dat mensen opkijken als ze hem zien, vergelijkt hij zijn stijlkeuzes met iemand met felgekleurd haar. Je merkt het even op, vindt het misschien vreemd of interessant, en gaat dan verder met je dag.
Hij heeft geen moeite met het vinden van passende rokken en hakken. Met maat 40 voor rokken en maat 41 voor schoenen heeft hij voldoende keuze. Voor mannen die ook hakken en rokken willen dragen, adviseert Bryan om te beginnen met lagere hakken om zich comfortabeler te voelen.
