Myrthe is diep geraakt door het verlies van haar kat. Voor haar was het dier niet zomaar een huisdier, maar een geliefd familielid dat jarenlang onderdeel was van haar leven. De pijn die ze voelde toen haar kat overleed, was intens en verwarrend. Terwijl ze probeerde te rouwen, moest ze tegelijkertijd gewoon naar haar werk. Dit voelde voor haar niet goed, en het zette haar aan het denken: waarom is er geen verlofregeling voor mensen die een huisdier verliezen?
Myrthe vindt dat het verlies van een huisdier vaak wordt onderschat. Ze is van mening dat het net zo normaal zou moeten zijn om verlof te krijgen bij het overlijden van een huisdier als bij het overlijden van een familielid.
“Voor mij was mijn kat net zo belangrijk als een mens,” vertelt Myrthe. “De band die je met een huisdier hebt, is soms zelfs sterker dan met sommige familieleden. Waarom zou je dan geen tijd krijgen om te rouwen?”
De discussie over rouwverlof is natuurlijk niet nieuw, maar verlof voor het verlies van een huisdier is nog een relatief onbekend concept. Veel bedrijven hebben wel beleid rondom rouwverlof bij het overlijden van directe familieleden, maar huisdieren vallen daar bijna nooit onder.
Voor Myrthe is dat onbegrijpelijk. “Je brengt elke dag tijd door met je huisdier. Ze zijn er voor je in goede en slechte tijden, en ze worden een belangrijk onderdeel van je dagelijks leven. Als zo’n dier dan wegvalt, dan mis je dat enorm.”
Ze denkt dat bedrijven flexibeler moeten omgaan met dit soort persoonlijke verliezen. De impact van het verliezen van een huisdier kan namelijk net zo groot zijn als het verliezen van een naaste. Voor Myrthe was haar kat een bron van troost en gezelschap.
“Iedereen die een huisdier heeft gehad, weet hoe belangrijk die band kan zijn,” zegt ze. “En als je dan geen tijd krijgt om het verlies te verwerken, hoe kun je dan goed functioneren op je werk?”
Veel mensen begrijpen misschien niet hoe diep het verlies van een huisdier kan gaan. Vaak wordt er gedacht dat het ‘maar een dier’ is en dat mensen snel weer door moeten gaan met hun leven. Maar voor veel huisdiereigenaren voelt het verlies als het verliezen van een familielid.
Het verdriet kan hevig zijn, en het kan tijd kosten om te verwerken. “Er zijn momenten waarop ik gewoon niet goed kon functioneren,” geeft Myrthe toe. “Ik kon me moeilijk concentreren op mijn werk omdat ik steeds moest denken aan mijn kat. Als ik die tijd had gehad om te rouwen, had ik daarna beter kunnen terugkeren.”
Myrthe is niet de enige die deze mening deelt. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat steeds meer mensen huisdieren beschouwen als onderdeel van hun familie. De emotionele band tussen mens en dier is sterker geworden door de jaren heen, en dat maakt het verlies van een huisdier moeilijker om te verwerken. Toch blijft het onderwerp van rouwverlof bij het verlies van een huisdier in veel landen en bedrijven onbesproken.
Volgens Myrthe zou er meer begrip moeten komen voor mensen die rouwen om een huisdier. Ze pleit voor een verandering in de wet- en regelgeving, waarbij bedrijven verplicht worden om hun werknemers de ruimte te geven om te rouwen om een huisdier.
“Er is niets menselijker dan rouwen om iets of iemand van wie je houdt. En dat kan net zo goed een dier zijn als een mens,” legt ze uit. “Ik hoop dat er meer bewustwording komt, en dat mensen begrijpen dat dit net zo belangrijk is als rouwen om een familielid.”
Myrthe merkt dat er soms met onbegrip wordt gereageerd als ze vertelt hoe zwaar het verlies van haar kat voor haar was. Maar dat maakt haar juist vastberaden om dit onderwerp bespreekbaar te maken.
“Als je het hebt over rouwverlof voor een huisdier, krijg je vaak reacties als: ‘Het is maar een kat’. Maar voor mij was het veel meer dan dat. Het was mijn vriend, mijn steun, mijn familie.”
Het verlies van een huisdier kan bij veel mensen diepe sporen achterlaten. Myrthe hoopt dat bedrijven en wetgevers dit in de toekomst serieuzer gaan nemen. Rouw is rouw, en het maakt niet uit of het om een mens of een dier gaat.
Voor velen voelt het verlies van een huisdier als het einde van een tijdperk. En net zoals bij elk ander verlies, verdient dat tijd, ruimte en begrip.
