Rachid begrijpt het niet. Elke kerstperiode komt dezelfde frustratie weer naar boven: waarom zijn christelijke feestdagen zoals kerst en Pasen vrije dagen, maar islamitische feestdagen zoals Eid al-Fitr en Eid al-Adha niet? “We leven in een land waar we vrijheid van religie hebben,” zegt hij.
“Maar het voelt alsof die vrijheid niet voor iedereen hetzelfde betekent. Waarom zouden moslims geen recht hebben op een vrije dag om onze feesten te vieren, net zoals christenen dat mogen?”
Hij spreekt met een mengeling van boosheid en teleurstelling. Rachid viert elk jaar Eid al-Fitr met zijn familie. Dat is voor hem en miljoenen anderen een van de belangrijkste dagen van het jaar.
“Het is een moment van vreugde, van verbinding met familie en gemeenschap,” legt hij uit. “Maar elk jaar moet ik opnieuw vrij vragen op mijn werk, alsof het een gunst is. Dat voelt oneerlijk. Waarom is kerst wel vanzelfsprekend en Eid niet?”
Volgens Rachid is het niet alleen een kwestie van gemak, maar ook van erkenning. “Vrije dagen zijn meer dan gewoon een dag niet werken. Ze laten zien wat een samenleving belangrijk vindt, wat wordt gewaardeerd.
Door islamitische feestdagen geen officiële vrije dagen te maken, zegt de maatschappij eigenlijk dat onze tradities er minder toe doen.”
Hij wijst erop dat Nederland al jaren een multiculturele samenleving is. “De diversiteit van dit land is iets waar we trots op kunnen zijn,” zegt Rachid. “Maar die trots moet wel in de praktijk worden gebracht.
Het erkennen van islamitische feestdagen als officiële vrije dagen zou een enorme stap zijn in het respecteren van alle culturen die hier samenleven.”
De discussie hierover blijft vaak hangen op praktische bezwaren. Sommige mensen zeggen dat er al genoeg vrije dagen zijn. Anderen vinden dat het lastig is om rekening te houden met alle religies. “Ik snap die argumenten,” zegt Rachid.
“Maar waarom zouden we niet een paar bestaande vrije dagen omzetten, zodat iedereen iets heeft waar ze zich mee verbonden voelen? Of geef mensen de keuze om een religieuze feestdag in te ruilen voor een andere vrije dag.”
Voor Rachid is dit een persoonlijke strijd die hij elk jaar weer voert, maar het voelt soms alsof hij tegen de stroom in zwemt. “Als ik dit op mijn werk ter sprake breng, krijg ik vaak lauwe reacties.
Mensen zeggen dingen zoals: ‘Het is toch jouw keuze om dat te vieren?’ Maar kerst is ook niet hun keuze, en daar zijn ze wel vrij voor.”
Hij benadrukt dat het hem niet gaat om het afschaffen van bestaande feestdagen. “Ik wil niet dat kerst verdwijnt,” zegt hij. “Kerst is belangrijk voor veel mensen, en dat respecteer ik.
Maar ik vraag gewoon hetzelfde respect terug. Een dag vrij voor Eid is niet alleen symbolisch; het geeft ons de ruimte om onze tradities te omarmen zonder concessies te doen.”
Zijn kinderen voelen zijn frustratie soms ook. “Mijn zoon vroeg laatst waarom ik zo vroeg moest opstaan op Eid terwijl het een feestdag is,” vertelt Rachid. “Ik moest hem uitleggen dat papa geen vrije dag krijgt. Dat vond hij maar raar. En eerlijk gezegd, hij heeft gelijk. Het ís raar.”
Voor Rachid is het tijd voor verandering. Hij weet dat niet iedereen het met hem eens zal zijn, maar dat houdt hem niet tegen. “Dit is geen aanval op andere religies of tradities,” zegt hij.
“Het is gewoon een pleidooi voor gelijkheid. Als we echt geloven in een inclusieve samenleving, dan moeten we dat ook laten zien in de dingen die we vanzelfsprekend maken, zoals vrije dagen.”
Hij sluit af met een boodschap die hij graag breed wil delen. “Het is tijd om dit gesprek serieus te voeren. Niet alleen voor mij, maar voor alle moslims in Nederland. Vrije dagen zijn meer dan een dagje vrij. Ze zijn een erkenning van wie we zijn en wat we vieren. En dat verdienen we allemaal.”
